இந்தியா ஒரு ஜனநாயக நாடு. இது முடியாட்சி நாடோ, அரசாட்சி நாடோ கிடையாது. தமிழ்நாடு, இந்தியாவிலேயே மிகவும் பழமையான ஜனநாயகத்தைப் பாதுகாத்து வந்த மாநிலமாகும். அப்படிப்பட்ட தமிழ்நாட்டில் முடியாட்சி போன்ற ஒரு நடைமுறை இருப்பது தவறானது. எவ்வளவு பெரிய நடிகராக இருந்தாலும், வேறு எந்தத் துறையைச் சேர்ந்தவராக இருந்தாலும், அரசியலுக்கு வந்துவிட்டால் அவர் மக்களின் பிரதிநிதியாகத்தான் செயல்பட வேண்டும்.
மக்கள்தான் அவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளனர். மக்கள் வாக்களிக்காமல் ஒருவர் அரசியலுக்கு வந்திருக்க முடியாது. சினிமா நடிகராக இருந்தாலும், அரசியலுக்கு வந்த பிறகு மக்களின் பிரதிநிதி என்ற பொறுப்பை உணர்ந்து செயல்பட வேண்டும்.
நான் கூறுவது அரசாங்கம் குறித்தது. அரசாங்கம் வேறு, ஆட்சிமுறை வேறு. அதாவது, Government வேறு, Governance வேறு. இந்த இரண்டுக்கும் வித்தியாசம் உள்ளது. Government என்பது அரசாங்கத்தை மட்டுமே குறிக்கும். ஆனால், Governance என்பது தனியார் துறை, வர்த்தகம், தொழில்துறை, விவசாயம், தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்கள் உள்ளிட்ட அனைத்துத் துறைகளும், மக்களும் இணைந்து செயல்படுவதைக் குறிக்கும். மக்கள் அனைவரும் இணைந்தால்தான் நல்ல ஆட்சிமுறை உருவாகும்.
எனவே, ‘நான்தான் ஆட்சிமுறையை நடத்துகிறேன்’ என்று கூறிக்கொண்டு சில நலத்திட்டங்களை மட்டும் வழங்கிவிட்டு, மற்ற விஷயங்களில் என்ன வேண்டுமானாலும் செய்வேன், எனது விருப்பப்படி முடிவெடுப்பேன், யாரிடமும் ஆலோசனை கேட்க மாட்டேன் என்று செயல்படுவது தவறான போக்காகும். நீங்கள் 35 சதவீத மக்களை மட்டுமே பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறீர்கள். மீதமுள்ள 65 சதவீத மக்கள் வெளியே இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கும் ஆட்சி வேண்டும்; அவர்களுக்கும் நல்ல ஆட்சிமுறை வேண்டும். அவர்களிடமும் ஆலோசனை நடத்த வேண்டும். அவர்களும் மக்கள்தான்.
எனவே, அனைவரையும் உள்ளடக்கிய ஆட்சிமுறைதான் அமைய வேண்டும். ‘நான்தான் அனைத்து முடிவுகளையும் எடுப்பேன்; என்ன வேண்டுமானாலும் செய்வேன்’ என்ற மனநிலை இருக்கக் கூடாது. நான் மிகவும் பிரபலமாக இருக்கிறேன், சிலர் என்னைக் கடவுளைப் போல் கொண்டாடுகிறார்கள் என்பதற்காகத் தவறான மனப்பான்மையை வளர்த்துக்கொள்ளக் கூடாது.
புதிய அரசு அமைந்து மூன்று அல்லது நான்கு மாதங்கள்கூட முழுமையாக ஆகவில்லை. அதற்குள் தலைமைச் செயலகம் தொடர்பான உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டு, ரூ.1,200 கோடி செலவு செய்யப்படுகிறது. அந்தத் தொகை கட்டடத்திற்கான செலவு மட்டுமே. அந்தச் சொத்து அமைந்துள்ள பகுதியின் அருகில் நான் 10 முதல் 15 ஆண்டுகளாக இருந்திருக்கிறேன். சவுத் லிட் கேசில் எஸ்டேட்டுக்கு அருகிலும், அதன் பின்னால் போயர் எஸ்டேட் பகுதியிலும் அந்த நிலம் அமைந்துள்ளது.
சுமார் 25 ஏக்கர் பரப்பளவு கொண்ட அந்த நிலத்தின் தற்போதைய மதிப்பு குறைந்தபட்சம் ரூ.10,000 கோடியாக இருக்கும். இவ்வளவு மதிப்புமிக்க நிலத்தின் விலை ஏன் கணக்கில் சேர்க்கப்படவில்லை? ஒரு திட்டத்திற்கான மொத்தச் செலவை அறிவிக்கும்போது, நிலத்தின் விலையையும் சேர்த்துக் குறிப்பிட வேண்டும் அல்லவா? வெறும் கட்டடம் கட்டுவதற்கான செலவை மட்டும் கணக்கில் எடுத்தால் போதுமா?
இப்போது அனைத்தையும் சேர்த்துப் பார்த்தால், அந்தத் திட்டத்திற்கான மொத்தச் செலவு ரூ.10,000 கோடி முதல் ரூ.15,000 கோடி வரை செல்லும். இவ்வளவு பெரிய தொகையை இப்போது செலவு செய்வது தேவையா என்பது முதல் கேள்வி. இரண்டாவதாக, அந்த இடத்தில் இதுபோன்ற திட்டத்தைச் செயல்படுத்த முடியுமா என்ற கேள்வியும் எழுகிறது. அந்தப் பகுதியில் கடல் நீரும் அலைகளும் வந்து மோதுகின்றன. அங்கு சுனாமியும் ஏற்பட்டுள்ளது. கடல் அலைகள் வந்து தொடக்கூடிய இடமாக அது உள்ளது.
மேலும், அந்தத் திட்டம் மீனவர்களின் வாழ்வாதாரத்தையும் பாதிக்கக்கூடிய இடமாக உள்ளது. அங்கு இந்த முடிவை யார் எடுத்தார்கள்? யார் கட்டுவதற்கான முடிவை எடுத்தார்கள்? யார் ரத்து செய்தார்கள்? இவ்வாறு தன்னிச்சையான முடிவை எடுத்துக்கொள்ளலாமா? அது தவறானது அல்லவா?
அதேபோல், சென்னைக்கு மிகவும் தேவையான விளையாட்டு நகரத் திட்டமும் ரத்து செய்யப்பட்டுள்ளது. சென்னைக்கு ஒரு விளையாட்டு நகரம் மிகவும் தேவை. ஆனால், அந்தத் திட்டம் ரத்து செய்யப்பட்டுள்ளது. அது ஏன் ரத்து செய்யப்பட்டது என்பதற்கான காரணம் தெரிவிக்கப்படவில்லை. எல்லாமே ரத்து செய்யப்பட்டு வருகின்றன.
புதிய அரசு அமைந்தால் ஒரு புதிய சகாப்தம் உருவாகும் என்றும், மக்களுக்கு நல்ல நிர்வாகம் கிடைக்கும் என்றும் மக்கள் எதிர்பார்த்தனர். ஆனால், அதற்கு மாறாக, இது ஒரு ‘கல்ட்’ அடிப்படையிலான சூழலாக மாறிவருகிறது. அதாவது, ‘நான்தான் எல்லாம்; அனைவரும் என்னை வணங்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். எனவே, நான் சொல்வதுதான் சட்டம். வேறு யாரிடமும் ஆலோசனை கேட்க வேண்டிய அவசியமில்லை’ என்ற மனநிலை உருவாகியுள்ளது. இது தவறான அணுகுமுறையாகும்.
இந்தச் சூழ்நிலை நிர்வாக ரீதியாகவும், அரசியல் ரீதியாகவும் எனக்கு மிகுந்த கவலையை ஏற்படுத்தியுள்ளது. தமிழ்நாட்டில் இதுவரை குதிரைப் பேரம் மற்றும் கட்சித் தாவல் போன்ற நடவடிக்கைகள் மிகவும் குறைவாக இருந்தன. ஆனால், இவர்கள் ஆட்சிக்கு வந்த பிறகு முதல்முறையாக இதுபோன்ற கட்சித் தாவல் சம்பவம் நடைபெற்றுள்ளது.
நான்கு மாதங்களுக்கு முன்பு மக்கள் உங்களை ஒரு கட்சியின் சார்பில் தேர்ந்தெடுத்தார்கள். நீங்கள் ஏன் ராஜினாமா செய்கிறீர்கள்? பதவி கிடைக்கவில்லை என்பதற்காகவா ராஜினாமா செய்கிறீர்கள்? அதன் பிறகு மீண்டும் அங்கேயே செல்வதும், வேறு ஒரு கட்சியில் இணைவதும் என்ன வகையான ஜனநாயகம்? மக்கள் முட்டாள்களா அல்லது பைத்தியக்காரர்களா?
ஜோசப் விஜய் உண்மையிலேயே ஒரு தலைவராக இருந்திருந்தால், அரசியலில் அவருக்கு உண்மையான ஆர்வம் இருந்திருந்தால், தன்னம்பிக்கை இருந்திருந்தால், ‘எனக்கு முழுமையான பெரும்பான்மை கிடைக்காவிட்டால் நான் அரசாங்கம் அமைக்க மாட்டேன்’ என்று கூறியிருக்க வேண்டும். அவ்வாறு அவர் கூறியிருந்தால், அவருடைய அரசியல் மதிப்பு மேலும் உயர்ந்திருக்கும்.
ஆனால், அங்கிருந்து ஒருவரையும், இங்கிருந்து இரண்டு அல்லது மூன்று பேரையும் அழைத்து வந்து, சில விஷயங்களைப் படித்துவிட்டு அரசாங்கத்தை நடத்துகிறார்கள். அவர்கள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்? ஐ.ஏ.எஸ். அதிகாரிகள் எதற்காக நியமிக்கப்பட்டுள்ளனர்?
தலைமைச் செயலாளர், துறைச் செயலாளர்கள் உள்ளிட்ட அதிகாரிகளுக்குப் பொறுப்புகள் இருக்கின்றன. அவர்களுக்கு அரசியலமைப்புச் சட்டப்படி கடமைகளும் உள்ளன. அந்தக் கடமைகளை அவர்கள் முறையாகச் செய்கிறார்களா?
அவர்களும் இந்த மாயையான சினிமா உலகச் சூழலில் சிக்கிக்கொண்டு இருக்கிறார்களா? ஒரு சினிமா நடிகரைப் பெரிய கடவுளாக நினைத்துக்கொண்டு, அவருக்கு எதிராக எதுவும் செய்ய முடியாது என்று அதிகாரிகள் செயல்படுகிறார்களா? ‘அவர் ஒரு சினிமா நடிகர், பெரிய கடவுள் போன்றவர்; எனவே, நாங்கள் எதுவும் செய்ய முடியாது’ என்ற மனநிலையில் அதிகாரிகள் இருக்கிறார்களா?
35 சதவீத மக்கள் மட்டுமே வாக்களித்திருக்கிறார்கள். மீதமுள்ள 65 சதவீத மக்களும் இருக்கிறார்கள் என்பதை மனதில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். அவர்களையும் கருத்தில் கொண்டுதான் ஆட்சியும், ஆட்சிமுறையும் அமைய வேண்டும்.