2026 தமிழ்நாடு சட்டமன்றத் தேர்தலில் விஜய்யின் வெற்றி, மற்ற திரையுலக நட்சத்திரங்கள் அரசியலில் நுழைவதை மிகவும் எளிதாக்கி உள்ளது. தனுஷின் ரசிகர் மன்றம் ‘தனுஷ் நற்பண இயக்கம்’ என மறுசீரமைக்கப்பட்டுள்ளது. அக்டோபர் 25 அன்று சென்னையில் நடைபெற்ற அதன் கூட்டத்தில் சுமார் 3,000 பெண்கள் கலந்துகொண்டனர். தனுஷ் அரசியலில் நுழைவது குறித்து எந்தத் திட்டத்தையும் அறிவிக்கவில்லை என்றாலும், இந்த நிகழ்வு கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது.
பங்கேற்பாளர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட வெள்ளி விளக்குகளில், பாஜகவின் தேர்தல் சின்னமான தாமரைச் சின்னம் பொறிக்கப்பட்டிருந்ததும் இந்தக் கூட்டத்தின் மீது கவனத்தை ஈர்த்தது. அது ஒரு அரசியல் சமிக்ஞை அல்ல, அது உற்பத்தியாளரின் முத்திரை என்று அந்த அமைப்பு கூறியது. ஆகஸ்ட், செப்டம்பர் மாதங்களில் ஒரு மூத்த ஆர்எஸ்எஸ் தலைவருடன் தனுஷ் நடத்திய சந்திப்புகள் குறித்த செய்திகள் இந்த ஊகங்களுக்கு மேலும் வலு சேர்த்துள்ளன.
ஆளும் தவெகவின் சில தலைவர்கள், தனுஷின் அரசியல் பிரவேசத்திற்கான சாத்தியக்கூறுக்கு ஆக்ரோஷமாகப் பதிலளித்துள்ளனர். அவர்களின் பதில் பல உண்மைகளை வெளிப்படுத்துவதாக அமைந்துள்ளது. அக்டோபர் 20 அன்று, கட்சியின் செய்தித் தொடர்பாளர் எம். சத்ய குமார், தனுஷ் அரசியலில் நுழைவதை வரவேற்றார். பொது வாழ்வில் சேர மற்றவர்களை தவெக ஊக்குவிக்கும் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார். நான்கு நாட்களுக்குப் பிறகு, அமைச்சர்கள் ஆதவ் அர்ஜுனா மற்றும் மரிய வில்சன் ஆகியோர், விஜய்க்கு சவால் விடும் புதியவர்களின் வருகையை நிராகரித்தனர்.
டெல்லியில் உள்ள அரசியல் தலைவர்கள் புதுமுகங்களுக்கு ஆதரவளிக்கிறார்களா? என்று அர்ஜுனா கேள்வி எழுப்பினார். அதே சமயம், விஜய்க்கு தீவிரமான போட்டியாளர் யாரும் இல்லை என்று வில்சன் வலியுறுத்தினார். இந்த முரண்பாடு, அரசியல் போட்டி குறித்த தவெக–வின் புரிதல் பற்றி ஒரு கேள்வியை எழுப்புகிறது.
ஒரு நடிகரின் அரசியல் பிரவேச உரிமையால் பயனடைந்த ஒரு கட்சி, அதே ஜனநாயகக் கொள்கை மற்றவர்களுக்கும் பொருந்தும் என்பதை அங்கீகரிக்க வேண்டும். பொதுவாக அரசியல் பங்கேற்பை வரவேற்பது, அதே போன்ற மக்கள் செல்வாக்கைப் பெறக்கூடிய ஒரு போட்டியாளரை ஏற்றுக்கொள்வதை விட எளிதானது.
இந்த எதிர்வினை, தவெக-விற்கு ஒரு வியூக சவாலையும் வெளிப்படுத்துகிறது. விஜய்யின் தேர்தல் வெற்றி, ஒரு நிலையான திரைப்பட ரசிகர் பட்டாளமும், அரசியல் அமைப்பும், திறமையான தேர்தல் திரட்டலும் இணைந்து, ஒரு புதுமுகம் ஆட்சியைப் பிடிக்க உதவும் என்பதை நிரூபித்துள்ளது. இருப்பினும், அந்தச் சாதனை மற்ற திரைப்பட ஆளுமைகளை விட தவெக-விற்கு ஒரு நிரந்தரமான சாதகத்தை அளிப்பதில்லை. தனுஷ் அல்லது மற்றொரு நடிகர் அரசியல் ஆதரவை வளர்த்துக் கொண்டால், தவெக தனது கொள்கைகள், அமைப்பு மற்றும் அரசாங்கத்தில் அதன் சாதனைகளின் பலத்தின் அடிப்படையில் போட்டியிட வேண்டியிருக்கும்.
விஜய்யின் தனிப்பட்ட கவர்ச்சிக்கு அப்பாற்பட்டு, பொதுமக்களின் ஆதரவைத் தக்கவைத்துக் கொள்ளும் திறன் கொண்ட ஒரு நிறுவனமாக அது உருவாகிறதா என்பதைப் பொறுத்தே அதன் நீண்டகால வாய்ப்புகள் அமையும்.
பிரபலத்திற்கும் அரசியல் அமைப்புக்கும் இடையிலான வேறுபாடு இந்தக் கேள்விக்கு மையமானது. ஒரு திரைப்பட நட்சத்திரத்தால் பெரும் கூட்டத்தை ஈர்க்கவும், சமூக ஊடகங்களில் கவனத்தை ஈர்க்கவும், ரசிகர்களைத் திரட்டவும் முடியும். இந்த நன்மைகள், ஒரு கட்சிக்கு வெளிப்படைத்தன்மையையும், ஆதரவாளர்களின் ஆரம்பகட்ட வலையமைப்பையும் வழங்குகின்றன. இருப்பினும், அவை தானாகவே ஒரு சீரான செயல்திட்டம், திறமையான உள்ளூர் தலைமை அல்லது பொதுப் பிரச்சினைகளில் நீடித்த ஈடுபாடு கொண்ட ஒரு கட்சியை உருவாக்குவதில்லை. ரசிகர் மன்றங்களும், நலத்திட்டங்களும் சமூக உறவுகளை ஏற்படுத்த உதவும். இருப்பினும், அவற்றின் அரசியல் முக்கியத்துவம், அவை நட்சத்திரத்தின் இருப்பைச் சாராமல், பங்கேற்பை ஊக்குவிக்கும், உள்ளூர் தேவைகளைக் கண்டறியும், மற்றும் கூட்டுச் செயல்பாட்டைத் தக்கவைக்கும் கட்டமைப்புகளாக உருவாகின்றனவா என்பதைப் பொறுத்தே அமைகிறது.
விஜய், பல ஆண்டுகளாக வளர்ந்து நலப்பணிகளை மேற்கொண்ட ஒரு ரசிகர் வலையமைப்புடன் அரசியலில் நுழைந்தார். அந்த வலையமைப்பு தேர்தலில் பங்கேற்க உதவும் ஒரு அரசியல் கட்டமைப்பை தவெக வழங்கியது. தனுஷ் தனது ரசிகர் மன்றத்தை மறுசீரமைப்பது, அதுபோன்ற ஒரு அடித்தளத்தை உருவாக்கும் முயற்சியாக இருக்கலாம், ஆனால் இந்த ஒப்பீடு முன்கூட்டியே செய்யப்பட்டதாகவே உள்ளது. ஆதரவாளர்களின் ஒரு கூட்டம், அமைப்பு ரீதியான திறனையும் தனிப்பட்ட ஈர்ப்பையும் வெளிப்படுத்துகிறது. அந்த ஆதரவாளர்கள் எப்படி வாக்களிப்பார்கள் என்பதை அது வெளிப்படுத்துவதில்லை.
எனவே, விஜய்யின் கூட்டத்திற்கு இணையான ஒரு கூட்டத்தை தனுஷால் ஈர்க்க முடியுமா என்பது முக்கியமான கேள்வி அல்ல. தனிப்பட்ட விசுவாசத்தை அரசியல் பங்கேற்பாக மாற்றும் ஒரு அமைப்பை அவரால் உருவாக்க முடியுமா என்பதே கேள்வி. அத்தகைய ஒரு அமைப்பு, நம்பகமான உள்ளூர் தலைவர்களைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும், பொதுப் பிரச்சினைகள் குறித்த நிலைப்பாடுகளைத் தெளிவாகக் கூற வேண்டும், மேலும் முடிவுகளை எடுப்பதற்கும் அதன் தலைமையைப் பொறுப்புக்கூற வைப்பதற்குமான நடைமுறைகளை நிறுவ வேண்டும். இந்த முன்னேற்றங்கள் இல்லாமல், நலப்பணிகள் ஒரு நீடித்த அரசியல் நிறுவனத்தின் அடிப்படையாக மாறுவதற்குப் பதிலாக, ஒரு பிரபலத்தின் பிம்பத்தைச் சார்ந்தே இருக்கும் அபாயத்தை எதிர்கொள்கின்றன.
அக்டோபர் 24 அன்று கோயம்புத்தூரில் ஒரு மொபைல் போன் ஷோரூம் திறப்பு விழாவில் த்ரிஷாவின் வருகை பெரும் கூட்டத்தை ஈர்த்ததுடன், ஒரு மினி ரோட்ஷோ போல ஒப்பிடப்பட்டது. அரசியல் பிரவேசம் குறித்த விவாதங்களில் சிவகார்த்திகேயனும் இடம்பெற்றுள்ளார். பொதுமக்களின் கவனமோ அல்லது கூட்டமான நிகழ்வில் பங்கேற்பதோ… அரசியல் லட்சியத்தை நிலைநிறுத்துகிறது. விஜய்யின் வெற்றி, இதுபோன்ற தோற்றங்கள் விளக்கப்படும் விதத்தை மாற்றியுள்ளது.
சாதாரண பிரபலங்களின் வெளிப்படைத்தன்மை அரசியல் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகத் தோன்றச் செய்துள்ளது. இருப்பினும், ஒரு நடிகரின் நோக்கங்கள் குறித்த ஊகங்களை, ஒரு அரசியல் திட்டத்திற்கான சான்றாகக் குழப்பிக்கொள்ளக் கூடாது.
தமிழ்நாட்டின் சினிமா, அரசியல் வரலாறு இந்த நிகழ்வுகளுக்கு ஒரு பின்னணியை வழங்குகிறது. ஆனால் திரைப்படப் புகழ் இயல்பாகவே அரசியல் தலைமையை உருவாக்குகிறது என்ற அனுமானத்தை அது நியாயப்படுத்தவில்லை. மாநிலத்தின் அரசியல் வரலாறு, சித்தாந்த விவாதங்கள், கட்சி அமைப்பு மற்றும் சாதி, மொழி, சமூக நீதி, நலன், மற்றும் மாநில சுயாட்சி போன்ற கேள்விகளை மையமாகக் கொண்ட சமூகக் கூட்டணிகளாலும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. அரசியல் பிரமுகர்கள் பரந்த பார்வையாளர்களுடன் தொடர்பு கொள்ளவும், பொது அடையாளங்களை வளர்த்துக் கொள்ளவும் சினிமா உதவியுள்ளது. இருப்பினும், அதன் செல்வாக்கு அரசியல் இயக்கங்கள் மற்றும் அமைப்புப் பணிகளுடன் இணைந்து செயல்பட்டுள்ளது.
எம்.ஜி.ஆரின் வாழ்க்கைப்பயணம் இந்த வேறுபாட்டை விளக்குகிறது. அவர் 1953-ல் திமுகவில் சேர்ந்தார். 1962-ல் சட்டசபையில் நுழைந்தார். 1967-ல் சட்டமன்றத்திற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அவர் 1972-ல் அதிமுகவை நிறுவினார், பின்னர் முதலமைச்சரானார். அவரது எழுச்சி, பல ஆண்டுகால அரசியல் தொடர்புகளையும் தேர்தல் நடவடிக்கைகளையும் உள்ளடக்கியிருந்தது. அவரது சினிமா புகழ் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க அரசியல் வளமாக இருந்தது, ஆனால் அது வளர்ந்து வரும் கட்சி அமைப்பு மற்றும் திராவிட இயக்கத்தால் வடிவமைக்கப்பட்ட அரசியல் சூழலுக்குள் இயங்கியது.
அவரது திரைப்பயணத்தை, திரைப்பட நட்சத்திர அந்தஸ்தை பொதுப் பதவிக்கு மாற்றியதாகச் சுருக்குவது, அவரது வெற்றியைச் சாத்தியமாக்கிய அரசியல் உறவுகளையும் அமைப்பு ரீதியான வளர்ச்சிகளையும் புறக்கணிக்கிறது.
புதியவர்கள் எம்.ஜி.ஆரின் பாதையைப் பின்பற்ற வேண்டியதில்லை. இருப்பினும், தங்களின் மக்கள் செல்வாக்கு ஏன் அரசியல் அதிகாரமாக மாற வேண்டும் என்பதை அவர்கள் நிரூபிக்க வேண்டும். பதவிக்கான அரசியலமைப்புத் தகுதிகளைப் பூர்த்தி செய்யும் எவரையும் தேர்ந்தெடுக்க வாக்காளர்களுக்கு உரிமை உண்டு. வேட்பாளர்கள் தங்களின் அரசியல் முன்னுரிமைகளை விளக்க முடியுமா, நம்பகமான அமைப்புகளை உருவாக்க முடியுமா, மற்றும் பொதுப் பொறுப்பை ஏற்கத் தயாராக உள்ளார்களா? என்பதே பொருத்தமான ஜனநாயகக் கேள்வியாகும். பரிச்சயமும் புகழும் தேர்தல் தேர்வுகளைப் பாதிக்கலாம், ஆனால் இவை இரண்டும் நிர்வாகத் திறனுக்கோ அல்லது பொறுப்புக்கூறலுக்கோ உத்தரவாதம் அளிக்காது.
தனுஷின் பிரவேசத்தைச் சுற்றி ஒரு சித்தாந்தக் கேள்வியும் எழுந்துள்ளது. 2017-ல் ரஜினிகாந்த் தனது அரசியல் லட்சியங்களை அறிவித்தபோது பயன்படுத்திய மொழிநடையை ஒத்த ஒரு ஆன்மீக அரசியல் வடிவத்தை அவர் கையாளக்கூடும் என்று செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. தனுஷ் ஒரு ஆர்.எஸ்.எஸ் தலைவரைச் சந்தித்ததாகக் கூறப்படும் செய்திகள் இந்த ஊகத்தை மேலும் வலுப்படுத்தியுள்ளன, ஆனால் அவர் தனது அரசியல் நிலைப்பாட்டைத் தெளிவாகக் கூறவில்லை. எனவே, இதன் அடிப்படையில் அவருக்கு ஒரு சித்தாந்த அடையாளத்தை வழங்குவது அவசரமானதாக இருக்கும்.
இருப்பினும், இந்த சாத்தியக்கூறு, தமிழ்நாட்டில் மத தேசியவாதத்திற்குக் கிடைக்கும் அரசியல் களம் குறித்த ஒரு முக்கியமான கேள்வியை எழுப்புகிறது. தமிழ் சமூகம் முழுமையாகப் பகுத்தறிவு சார்ந்ததாகவோ அல்லது மதச் செல்வாக்கிலிருந்து விடுபட்டதாகவோ இல்லை என்றாலும், திராவிட இயக்கங்கள் சமூக நீதி, பகுத்தறிவு மற்றும் மொழி அடையாளத்திற்கு முக்கியத்துவம் அளித்துள்ளன. மத நம்பிக்கைகளும் நடைமுறைகளும் பொது வாழ்வில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவையாக இருக்கின்றன.
அரசியல் கட்சிகள் அவற்றை வெவ்வேறு வழிகளில் அணுகியுள்ளன. தேர்தல் ஆதரவைத் தேடும் எந்தவொரு புதிய போட்டியாளரும், மத அடையாளம், சமூக சமத்துவம், சாதி உறவுகள் மற்றும் சிறுபான்மையினர் உரிமைகள் ஆகியவை தங்களது அரசியல் தத்துவத்தில் எவ்வாறு பொருந்துகின்றன என்பதை விளக்க வேண்டியிருக்கும். ஒரு வேட்பாளருக்கு மத நம்பிக்கைகள் இருக்கின்றனவா என்பதல்ல பிரச்சினை. மாறாக, அந்த நம்பிக்கைகள் பொதுக் கொள்கையையும் அரசு அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துவதையும் எவ்வாறு பாதிக்கின்றன என்பதே பிரச்சினை.
தனுஷுக்கு இடமளிக்க அதிமுக தயாராக இருப்பதாகக் கூறப்படுவது, உருவாகி வரும் இந்தப் போட்டிக்கு மற்றொரு பரிமாணத்தைச் சேர்க்கிறது. திமுகவுக்கு சவால் விடுவதையும் தாண்டி, அதிமுகவை பிரதான எதிர்க்கட்சி என்ற இடத்திலிருந்து அகற்றுவது வரை தனுஷ் அரசியலில் நுழையக்கூடும். அதிமுகவின் ஆதரவுடன் தனுஷ் அரசியலில் நுழைந்தால், பிரபலங்கள் தலைமையிலான அணிதிரட்டலுக்கு மற்றொரு வழியை உருவாக்குவதன் மூலம் அவர் அந்த முயற்சியைச் சிக்கலாக்கக்கூடும்.
ஒரு சுதந்திரமான அரசியல் தளம், அதன் அமைப்பு, தேர்தல் ஆதரவு மற்றும் சித்தாந்த நிலைப்பாட்டைப் பொறுத்து வேறுபட்ட சவாலை முன்வைக்கும். இரண்டு சந்தர்ப்பங்களிலும், அவரது நுழைவைச் சுற்றியுள்ள ஆரம்ப உற்சாகத்தை விட, அவரால் ஈர்க்கக்கூடிய தொகுதிகள் மற்றும் அவரால் நிலைநிறுத்தக்கூடிய அரசியல் கூட்டணிகளைப் பொறுத்தே முடிவு அமையும்.
நடிகர்களுக்கு அரசியலில் நுழைய முழு உரிமை உண்டு. வாக்காளர்களுக்கு அவர்களின் செயல்பாடுகளையும் திறமைகளையும் ஆராய முழு உரிமை உண்டு.
தேர்தல் அரசியலில் நுழைவதற்குப் பிரபலங்கள் ஒரு சிறந்த நுழைவாயிலை வழங்க முடியும் என்பதை விஜய்யின் வெற்றி நிரூபித்துள்ளது. அதே பாதை எல்லா நடிகர்களுக்கும் பலனளிக்கும் என்றோ, அல்லது தேர்தல் வெற்றி மட்டுமே ஆளுமை மற்றும் பொறுப்பு தொடர்பான கேள்விகளைத் தீர்த்துவிடும் என்றோ அது நிறுவவில்லை. எனவே, நடிகர்-அரசியல்வாதிகளாக ஆக விரும்பும் நபர்களுக்கான உண்மையான சோதனை என்னவென்றால், அவர்கள் தனிப்பட்ட புகழைத் தாண்டி, தெளிவான திட்டங்கள், நம்பகமான தலைமை மற்றும் பொதுப் பொறுப்புக்கூறலுடன் கூடிய அரசியல் அமைப்புகளைக் கட்டமைக்க முடியுமா? என்பதுதான்.
டிவிகே-வைப் பொறுத்தவரை, அதற்கு இணையான சோதனை என்னவென்றால், விஜய்யின் நட்சத்திர அந்தஸ்து தங்களைப் போட்டியாளர்களிடமிருந்து தொடர்ந்து வேறுபடுத்திக் காட்டும் என்று கருதுவதை விடுத்து, தங்களின் கொள்கைகள் மற்றும் செயல்பாடுகள் மூலம் தங்களின் அடையாளத்தை நிலைநிறுத்த முடியுமா என்பதுதான். திரைப்படப் புகழ் அரசியல் வாய்ப்புகளை உருவாக்கலாம், ஆனால் அதன் சட்டபூர்வத்தன்மையும் நம்பகத்தன்மையும்…அரசியல் தலைமையின் நீடித்து நிலைக்கும் தன்மை என்பது, தலைவர்கள் பொது அதிகாரத்தை எவ்வாறு பயன்படுத்துகிறார்கள், குடிமக்களின் தேவைகளுக்கு எவ்வாறு பதிலளிக்கிறார்கள், மற்றும் தங்கள் முடிவுகளுக்கு எவ்வாறு பொறுப்பேற்கிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்தே அமையும்.