ஸ்விகி அல்லது சொமேட்டோவில் உணவு ஆர்டர் செய்வது, உணவகங்களில் வெயிட்டரிடம் பேசுவதற்குப் பதிலாக QR கோடை ஸ்கேன் செய்வது, வழிகேட்க மனிதர்களைத் தவிர்த்து கூகுள் மேப்ஸைப் பார்ப்பது, சக ஊழியரை அழைக்காமல் மெசேஜ் அனுப்புவது, இருவர் விவாதித்துத் தீர்க்க வேண்டிய சந்தேகத்தை சாட்ஜிபிடியிடம் கேட்பது… இவை அனைத்தும் நமக்குத் தரும் மிகச்சிறிய சௌகரியங்கள். ஆனால், இவையனைத்தும் சேர்ந்து மனிதர்கள் ஒருவரோடு ஒருவர் பேசும் வாய்ப்புகளைப் பெருமளவில் குறைத்துவிட்டன.
குறையும் வார்த்தைகள்: ஆய்வுகள் சொல்வது என்ன?
‘பெர்ஸ்பெக்டிவ்ஸ் ஆன் சைக்காலஜிக்கல் சாய்ன்ஸ்’ இதழில் வெளியிடப்பட்ட பகுப்பாய்வின்படி (2,197 பேரிடம் நடத்தப்பட்ட 22 ஆய்வுகள்), 2005 முதல் 2019 வரையிலான காலத்தில் மனிதர்கள் தினமும் பேசும் சொற்களின் எண்ணிக்கை ஆண்டுக்கு சராசரியாக 338 வார்த்தைகள் குறைந்துள்ளது. இது ஒட்டுமொத்தமாக 28% வீழ்ச்சியாகும்.
25 வயதிற்குட்பட்ட இளைஞர்களிடம் இந்த வீழ்ச்சி மேலும் கடுமையாக உள்ளது (ஆண்டுக்கு 451 வார்த்தைகள் குறைவு). ஸ்மார்ட்போன்களே இதற்கு முழு காரணம் எனக் கூற முடியாவிட்டாலும், குறுஞ்செய்தி, மின்னஞ்சல் மற்றும் சமூக ஊடகங்களின் அபார வளர்ச்சிக் காலத்தோடு இது சரியாகப் பொருந்துகிறது.
இந்த ‘ஜென் ஜி ஸ்டேர்’ என்ன?
சமூக வலைதளங்களில் வைரலாகும் ‘ஜென் ஜி ஸ்டேர்’ என்பது, 1997 முதல் 2006 வரை பிறந்த இளைஞர்கள் ஒருவரின் வாழ்த்துகளுக்கோ அல்லது கேள்விகளுக்கோ பதில் சொல்லாமல், வெறும் வெறுமையான பார்வையையோ அல்லது விழி உருட்டலையோ பதிலளிக்கும் போக்கைக் குறிக்கிறது.
இளைஞர்கள் அடிப்படை சமூகத் திறன்களை மறந்துவிட்டார்கள் என்பதற்கான சான்றாக இது பார்க்கப்பட்டாலும், உண்மை அதுமட்டுமல்ல. 25 வயதிற்கு மேற்பட்ட மூத்தவர்களும் பேசுவது குறைந்துள்ளது (314 வார்த்தைகள் குறைவு). இருப்பினும், இளைஞர்கள் எழுத்துப்பூர்வமாக தொடர்பு கொள்வதால் நேரடிப் பேச்சு வார்த்தைகளை அதிகம் இழக்கிறார்கள். மேலும், கோவிட்-19 பெருந்தொற்றுக் காலத்தில் தங்களது இளமைப் பருவத்தைக் கழித்ததால், அவர்களது பெரும்பாலான தொடர்புகள் ஆன்லைனுக்கு மாறியதும் முக்கியக் காரணமாகும்.
இழந்தது வார்த்தைகளை அல்ல; வெளிப்படுத்தும் வடிவத்தை!
நாம் தொடர்புகொள்வதை நிறுத்திவிடவில்லை. மாறாக வாய்ஸ் மெசேஜ், கமெண்ட்கள், மெசேஜ்கள் மூலம் பேசாமல் மணிநேரக் கணக்கில் உரையாடுகிறோம். ஆனால், நேரடியாகப் பேசும்போது நாம் கேட்க வேண்டும், தொனியைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும், முகபாவனைகளைக் கணிக்க வேண்டும். டெக்ஸ்ட் செய்யும்போது இந்த அழுத்தம் குறைகிறது. இதனால் இழக்கப்படுவது தகவல் தொடர்பு அல்ல; உடனடி, இயல்பான நேரடி உரையாடல்கள் மட்டுமே.
இந்தியாவில் நிலவரம் என்ன?
இந்தியாவில் 15-29 வயதுக்குட்பட்ட இளைஞர்களில் 97.1% பேர் மொபைல் போன்களையும், 93.6% பேர் இணையத்தையும் பயன்படுத்துகின்றனர். இருப்பினும், இந்தியாவில் குரல் வழியிலான தொடர்பு முற்றிலும் மறையவில்லை; அது டிஜிட்டல் வடிவத்திற்கு மாறியுள்ளது. FRND செயலி நடத்திய ஆய்வில், 66% இந்திய சமூக வலைதளப் பயனர்கள் வாய்ஸ் நோட்ஸ் மூலமே உணர்வுப்பூர்வமாக இணைய முடிவதாகத் தெரிவித்துள்ளனர். குறிப்பாக இந்தி (70%), தெலுங்கு, மலையாளம் பேசும் மக்களிடையே குரலஞ்சல் அனுப்பும் பழக்கம் அதிகமாக உள்ளது.
செயற்கை நுண்ணறிவு உருவாக்கும் தாக்கம்
இளைஞர்கள் தங்களது சந்தேகங்களுக்கும், உணர்வுப்பூர்வமான ஆதரவிற்கும் ஏஐ செயலிகளை அதிகம் நாடத் தொடங்கியுள்ளனர். அமெரிக்காவில் 38% பேர் பணிகளுக்கும், 20% இளைஞர்கள் உணர்ச்சிப்பூர்வ ஆதரவிற்கும் சாட்ஜிபிடியைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இந்தியாவில் நடத்திய ஆய்வில், 57% இளம் இந்தியர்கள் மன அழுத்தம் அல்லது தனிமையின் போது ஏஐ உடன் உரையாடுவதாகக் கூறியுள்ளனர்.
குறிப்பாக சிறிய நகரங்களைச் சேர்ந்த இளைஞர்களும் (43%), பெண்களும் (52%) தங்களின் தனிப்பட்ட எண்ணங்களை மனிதர்களை விட ஏஐ உடன் அதிகம் பகிர்ந்துகொள்கின்றனர்.
தனிமை நோயும் ஆரோக்கியமும்
மனிதர்கள் தினமும் பேசும் வார்த்தைகள் குறைவது, உலகளவில் அதிகரித்து வரும் ‘தனிமை பெருந்தொற்றுக்கு’ வழிவகுக்கிறது. அண்டை வீட்டாரிடமும், சக மனிதர்களிடமும் பேசும் சிறிய உரையாடல்கள் கூட மன அழுத்தத்தைக் குறைத்து, மன ஆரோக்கியத்தைப் பாதுகாக்கும் அரணாக விளங்குகின்றன.
இணையத்தின் அதிகப்படியான பயன்பாடும், மனிதர்களுடனான நேரடிப் பேச்சு குறைவதும் மன அழுத்தத்தையும் மனச்சோர்வையும் அதிகரிக்கும் என ஆய்வுகள் எச்சரிக்கின்றன. நாம் தினமும் கூடுதலாக 300 வார்த்தைகளாவது சக மனிதர்களிடம் பேசுவது, இந்தத் தனிமை நோயிலிருந்து நம்மைத் தற்காத்துக் கொள்ளும் எளிய வழியாக அமையும்.