சென்னையின் இதயத் துடிப்பு என்று சொல்லப்படும் காசிமேடு மீன்பிடித் துறைமுகத்தில் இப்போது மீன் வாசம் இல்லை. மரண வாசம்தான் காற்றெங்கும் வீசுகிறது.
வலைகள் காய்ந்து கிடக்கின்றன. படகுகள் கரையில் அனாதையாக நிற்கின்றன. கடலை நம்பி வாழும் ஆயிரம் குடும்பங்களின் கண்களில் இப்போது உப்பு நீர் இல்லை… கண்ணீர் நீர்தான்!
மீன் பிடிக்கப் போன 9 மீனவர்கள் இன்னும் வீடு திரும்பவில்லை. குடும்பங்கள் கடற்கரை மணலிலேயே படுத்துக் கிடக்கிறார்கள். ஒரு வாய் சோறு இறங்கவில்லை. ஒரு சொட்டு தூக்கம் இல்லை.
“அப்பா வருவாரா?” என்று கேட்கும் குழந்தையின் குரலுக்கு பதில் சொல்ல முடியாமல் தாய்மார்கள் முகத்தை மூடிக் கொண்டு அழுகிறார்கள். தாலி கழுத்தில் இருக்குமா… இல்லை கழற்ற வேண்டுமா என்ற பயத்தில் மனைவிகள் துடிக்கிறார்கள். “என் மகன்…” என்று கடலைப் பார்த்து கதறும் அம்மாக்களின் குரல் காசிமேடு முழுவதும் எதிரொலிக்கிறது.
ஆனால் அரசு என்ன செய்தது? 1. மீனவர்கள் காணாமல் போன அந்த முதல் மணி நேரமே மிக முக்கியமானது. அந்த நேரத்தில் கடலோரக் காவல்படை, கடற்படை, ஹெலிகாப்டர் தேடுதல் என போர்க்கால அடிப்படையில் களத்தில் இறங்கியிருக்க வேண்டும். அதுதான் ஒரு பொறுப்பான அரசு செய்யும் வேலை. முந்தைய அரசுகள் எல்லாம் அதைத்தான் செய்தன.
ஆனால் நடிகர் விஜய் அரசு என்ன செய்தது? முதலமைச்சரோ, நடிகை திரிஷாவுடன் முன்னாள் முதல்வர் ஜெகன்மோகன் ரெட்டியின் உறவினர் திருமணத்தில் கலந்து கொண்டு சிரித்துப் பேசி போட்டோவுக்கு போஸ் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்!
இங்கே ஒரு பக்கம் 9 குடும்பங்கள் உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருக்க, அங்கே ஒரு பக்கம் திருமண விழாவில் கொண்டாட்டம்!
காமெடி நடிகர் என்று மக்களால் கொண்டாடப்பட்ட, இப்போது மீன்வளத்துறை அமைச்சராக இருக்கும் ஸ்ரீநாத், ஏசி அறையை விட்டு வெளியே வரவே இல்லை. காசிமேடு பக்கம் தலைகாட்டவே இல்லை.
மூன்று நாட்கள் கழித்து, பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களை சந்திக்க வந்தது யார் தெரியுமா? மீன்வளத்துறை அமைச்சர் இல்லை. நிதி அமைச்சர் மரியம் வில்சன்!
இது என்ன அரசியல் விநோதம்? மீனவன் செத்தால் மீன்வளத்துறை அமைச்சருக்கு என்ன வேலை? நிதி அமைச்சர் ஏன் வருகிறார் ? சம்பந்தமே இல்லாத துறையின் அமைச்சரை அனுப்பி ஆறுதல் சொல்வதுதான் இந்த நடிகர் அரசின் அக்கறையா?
கடலில் உயிருக்குப் போராடிய அந்த மீனவர்களுக்கு ஒவ்வொரு மணி நேரமும் மரணத்துக்கும் வாழ்வுக்கும் இடையிலான போராட்டம். கரையில் இருந்த அரசுக்கோ, அது வெறும் இன்னொரு ‘சம்பவம்’. ஒரு கோப்பில் எழுதப்படும் இன்னொரு குறிப்பு
இன்று மீனவக் குடும்பங்கள் பொறுமை இழந்து சாலை மறியலில் இறங்கும் வரை, இந்த அரசு அசையவே இல்லை. போராட்டம் வந்த பிறகுதான், ‘ஐயோ… கேமரா வந்துவிட்டதே… டி.வி-யில் வந்துவிடுமே’ என்று பதறி அடித்து ஓடி வந்தார் நிதி அமைச்சர் மரியம் வில்சன் இதுதான் மீனவர்கள் மீதான அக்கறையா? இதற்காகத்தான் மீனவர்கள் ஓட்டுப் போட்டார்களா?
2. ஆந்திரக் கரையில் ஒதுங்கும் உடல்கள்… யார் பதில் சொல்வது? இப்போது வந்திருக்கும் செய்தி இதயத்தை இன்னும் கனக்கச் செய்கிறது. ஆந்திரக் கடற்கரையில் 5 உடல்கள் கரை ஒதுங்குகின்றன என்கிறார்கள
மீதி 4 பேர் கதி என்னவென்று இன்னும் தெரியவில்லை. அவர்கள் கடலில் மிதக்கிறார்களா? இல்லை எங்காவது கரை ஒதுங்கக் காத்திருக்கிறார்களா? இது வெறும் செய்தி இல்லை. இது இந்த அரசின் அலட்சியத்திற்கு எழுதப்பட்ட மரண சாசனம்!
ஒருவேளை… ஒரே ஒருவேளை முதல் நாளே மீட்புப் பணி தீவிரமாக நடந்திருந்தால், இந்த 9 பேரில் ஒருவராவது உயிரோடு வந்திருக்க மாட்டாரா? அந்தக் குழந்தைகளுக்கு அப்பா கிடைத்திருக்க மாட்டாரா? அந்த மனைவிகளின் தாலி காப்பாற்றப்பட்டிருக்காதா? அந்தக் கேள்விக்கு முதலமைச்சர் விஜய் பதில் சொல்லியே ஆக வேண்டும்.
சினிமாவில் கடலில் குதித்து, புயலில் பறந்து, ஒற்றை ஆளாக நூறு பேரை அடித்து ஹீரோவாக நடிப்பது எளிது. கைதட்டல் வாங்குவது எளிது. நிஜத்தில், கடலில் சிக்கிய ஒரு மீனவனைக் காப்பாற்ற ஒரு ஹெலிகாப்டரை அனுப்புவதுதான் உண்மையான ஹீரோயிசம். அதைச் செய்யத் தவறியது ஏன்? திருமண விழா முக்கியமா? இல்லை மீனவன் உயிர் முக்கியமா?
3. அமைச்சர் எங்கே?. கொந்தளித்த எதிர்க்கட்சித் தலைவர் உதயநிதி! .அவர் வெளியிட்ட அறிக்கையில், “முரசு புயல் நேரத்தில் 9 மீனவர்களையும் கடலுக்குள் செல்ல அனுமதி தந்தது யார்? ஒருவேளை அவர்கள் முன்பே சென்று இருந்தால் Wireless மூலம் அவர்கள் கரை திரும்புவதை உறுதி செய்ய வேண்டிய அரசு தவறியது எப்படி? உயிரை பணயம் வைத்து தொழில் செய்யும் மீனவர்களின் உயிரோடு விளையாடும் அளவுக்கு அலட்சியம் காட்டிய அரசை கண்டிக்கிறேன்”உதயநிதியின் இந்த கேள்விகள் இப்போது காசிமேடு முழுவதும் எதிரொலிக்கிறது. புயல் வருகிறது என்று தெரிந்தும் ஏன் அனுமதி? கடலுக்குள் சென்றவர்களை ஏன் வயர்லெஸ் மூலம் திரும்ப அழைக்கவில்லை? மீட்புப் பணியை ஏன் முதல் நாளே தீவிரப்படுத்தவில்லை? இந்த மூன்று கேள்விகளுக்கும் விஜய் அரசிடம் இதுவரை பதிலே இல்லை?
மீன்வளத்துறை அமைச்சருக்கு பதிலாக மூன்று நாள்கள் கழித்து நிதி அமைச்சர் சென்று ஆறுதல் கூறுகிறார். இதைவிட ஒரு அரசின் குழப்பத்திற்கு வேறு என்ன உதாரணம் வேண்டும்? இந்த தமிழக வெற்றிக் கழக அரசுக்கு மீனவர்கள் என்பவர்கள் வாக்கு வங்கி மட்டுமே. வாக்கு வங்கி மட்டுமே!
தேர்தல் வந்தால் கடற்கரைக்கு வந்து, மீன் சாப்பிட்டு, மீனவர்களுடன் போட்டோ எடுத்துக் கொண்டு போவார்கள். ‘நான் உங்களில் ஒருவன்’ என்று வசனம் பேசுவார்கள். தேர்தல் முடிந்ததும், அதே மீனவன் கடலில் செத்தாலும் கண்டுகொள்ள மாட்டார்கள். அவன் குடும்பம் கதறினாலும் காது கொடுக்க மாட்டார்கள்.
மீனவர்களின் கண்ணீருக்கு முழுக் காரணம் இந்த விஜய் அரசின் அலட்சியம்தான். வேறு யாரும் இல்லை. வேறு எதுவும் இல்லை. இப்போது காசிமேடு கேட்கும் கேள்விகள் இவைதான்: காணாமல் போன 9 மீனவர்களுக்கும் என்ன நடந்தது என்பதை வெள்ளை அறிக்கையாக வெளியிடுமா அரசு?
மீட்புப் பணியில் தாமதம் ஏன் ஏற்பட்டது என்பதற்கு சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கப்படுமா? அல்லது வழக்கம் போல், ஒரு நிவாரணத் தொகையை அறிவித்துவிட்டு, இந்த மரணங்களையும் கடலோடு கரைத்துவிடுவார்களா? காசிமேடு காத்திருக்கிறது. பதிலுக்காக அல்ல… நீதிக்காக!
அந்த 9 உயிர்களுக்கு நீதி கிடைக்கும் வரை, இந்தக் கடல் ஓயாது. இந்தக் கண்ணீரும் நிற்காது.