“முதலாம் ஆண்டு சட்ட மாணவனுக்குத் தெரிந்தது கூட உங்களுக்குத் தெரியவில்லையா?” – உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகளை வெளுத்து வாங்கிய உச்ச நீதிமன்றம்!

சத்தீஸ்கர் உயர் நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை விசாரித்த இந்திய உச்ச நீதிமன்றம், குற்றவியல் சட்டத்தின் அடிப்படை அம்சங்களைக் கூட உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகள் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளவில்லை எனக் கடுமையான அதிருப்தியை வெளிப்படுத்தியுள்ளது.

கொலைக் குற்றத்திற்காக விசாரணை நீதிமன்றம் விதித்த ஆயுள் தண்டனையை, குறைந்த தண்டனைக்குரிய குற்றமாக மாற்றிய உயர் நீதிமன்றத்தின் அணுகுமுறையை உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகள் ஜே.பி. பார்திவாலா மற்றும் கே. வினோத் சந்திரன் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு கடுமையாக விமர்சித்துள்ளது.

இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தின் (IPC) பிரிவு 302-ன் கீழ் கொலைக் குற்றத்திற்காக விதிக்கப்பட்ட ஆயுள் தண்டனையை, பிரிவு 304 பகுதி II-ன் கீழான குற்றமாக மாற்றி, 10 ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனையாகக் குறைத்த சத்தீஸ்கர் உயர் நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை எதிர்த்து தொடரப்பட்ட மேல்முறையீட்டு வழக்கை விசாரித்தபோதே உச்ச நீதிமன்றம் இந்தக் கருத்துகளைத் தெரிவித்துள்ளது.

இந்த வழக்கின் பின்னணி, 2021ஆம் ஆண்டு சத்தீஸ்கர் மாநிலத்தில் நடைபெற்ற குடும்பத் தகராறைத் தொடர்ந்து நிகழ்ந்த மரணச் சம்பவமாகும். குற்றம் சாட்டப்பட்ட கணவர் தனது மனைவியைத் தாக்கியதில், அவருக்குத் தலையில் பலத்த காயங்கள் ஏற்பட்டன. மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்ட அந்தப் பெண், இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு உயிரிழந்தார்.

உயிரிழப்பதற்கு முன்பு, தனது தந்தை மற்றும் சகோதரியிடம், குடும்பத் தகராறு காரணமாகத் தனது கணவர் தன்னை இரக்கமின்றித் தாக்கியதாக அந்தப் பெண் தெரிவித்திருந்தார். இந்த வாக்குமூலம் வழக்கில் முக்கிய ஆதாரமாக அமைந்தது.

இந்த வழக்கை விசாரித்த விசாரணை நீதிமன்றம், குற்றம் சாட்டப்பட்ட கணவர் மீதான கொலைக் குற்றத்தை உறுதிசெய்து, இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தின் பிரிவு 302-ன் கீழ் அவருக்கு ஆயுள் தண்டனை விதித்தது.

விசாரணை நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை எதிர்த்து குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் மேல்முறையீடு செய்தார். இதனை விசாரித்த சத்தீஸ்கர் உயர் நீதிமன்றத்தின் அப்போதைய தலைமை நீதிபதி ரமேஷ் சின்ஹா மற்றும் நீதிபதி ரஜினி துபே ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, தண்டனையைக் குறைத்து உத்தரவிட்டது.

கணவன் – மனைவிக்கு இடையே திடீரென ஏற்பட்ட தகராறின்போது இந்தச் சம்பவம் நிகழ்ந்ததாகவும், மனைவியைக் கொலை செய்ய வேண்டும் என்ற நோக்கம் கணவருக்கு இருந்ததாகக் கருத முடியாது என்றும் உயர் நீதிமன்றம் தெரிவித்தது. இதன் அடிப்படையில், இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தின் பிரிவு 302-ன் கீழான கொலைக் குற்றத்தை, பிரிவு 304 பகுதி II-ன் கீழான குற்றமாக மாற்றி, ஆயுள் தண்டனையை 10 ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனையாகக் குறைத்தது.

இந்தத் தீர்ப்பை ஆய்வு செய்த உச்ச நீதிமன்றம், உயர் நீதிமன்றம் வழக்கின் முக்கிய அம்சங்களை முறையாகப் பரிசீலித்ததா என்ற கேள்வியை எழுப்பியுள்ளது. குறிப்பாக, இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தின் பிரிவு 304 பகுதி I மற்றும் பகுதி II ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான வேறுபாட்டைக்கூட உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகள் புரிந்துகொள்ளவில்லை என நீதிபதி ஜே.பி. பார்திவாலா கடுமையாகக் குறிப்பிட்டார்.

குற்றத்தைச் செய்வதற்கான நோக்கம் (Intention) மற்றும் ஒரு செயலால் மரணம் ஏற்படக்கூடும் என்பதை அறிந்திருத்தல் (Knowledge) ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான சட்ட வேறுபாடு குற்றவியல் சட்டத்தின் அடிப்படைக் கொள்கைகளில் ஒன்றாகும். இந்த வேறுபாட்டைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்வது, குற்றத்தின் தன்மையைத் தீர்மானிப்பதற்கும் அதற்குரிய தண்டனையை நிர்ணயிப்பதற்கும் மிகவும் அவசியமானது.

இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தின் பிரிவு 304 பகுதி I என்பது மரணத்தை ஏற்படுத்தும் நோக்கம் அல்லது மரணத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய உடற்காயத்தை ஏற்படுத்தும் நோக்கம் இருந்த சூழ்நிலைகளுக்குப் பொருந்தக்கூடும். அதே நேரத்தில், மரணத்தை ஏற்படுத்தும் நோக்கம் இல்லாவிட்டாலும், தாம் செய்யும் செயலால் மரணம் ஏற்படக்கூடும் என்பதை அறிந்த நிலையில் அந்தச் செயலைச் செய்திருந்தால், பிரிவு 304 பகுதி II பொருந்தக்கூடும். எனவே, இந்த இரண்டு பிரிவுகளுக்கும் இடையேயான வேறுபாட்டைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளாமல் தீர்ப்பளிப்பது சட்டரீதியாகக் கடுமையான சிக்கல்களை ஏற்படுத்தக்கூடும்.

சட்டக் கல்லூரிகளில் ஆரம்ப நிலையிலேயே கற்பிக்கப்படும் அடிப்படையான குற்றவியல் சட்டக் கொள்கைகளில் இதுவும் ஒன்று என்பதைச் சுட்டிக்காட்டிய நீதிபதி பார்திவாலா, இத்தகைய அடிப்படை வேறுபாடுகளைப் புரிந்துகொள்ளாமல் உயர் நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்திருப்பது கவலைக்குரியது எனத் தெரிவித்தார்.

இந்த வழக்கில் மட்டுமல்லாமல், அண்மைக்காலமாகத் தாங்கள் விசாரித்து வரும் பல உயர் நீதிமன்றத் தீர்ப்புகளிலும் இதுபோன்ற குறைபாடுகளைக் காண நேரிடுவதாக உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகள் கவலை தெரிவித்தனர். குற்றவியல் வழக்குகளில் மேல்முறையீடுகளை ஆழமாக ஆய்வு செய்யாமல், சில நேரங்களில் மிகவும் அலட்சியமான முறையில் உயர் நீதிமன்றங்கள் கையாள்வதாகவும் அவர்கள் விமர்சித்தனர்.

இதனை விவரிக்க, “As usual in a very slipshod manner” என்ற சொற்றொடரைப் பயன்படுத்தினர். அதாவது, வழக்குகளை வழக்கம்போல மிகவும் கவனக்குறைவான முறையில் கையாள்வதாக அவர்கள் சுட்டிக்காட்டினர். குற்றவியல் மேல்முறையீடுகளை விசாரிக்கும் நீதிமன்றங்கள், சாட்சியங்கள், மருத்துவ அறிக்கைகள், காயங்களின் தன்மை மற்றும் தொடர்புடைய சட்டப்பிரிவுகள் உள்ளிட்ட அனைத்து அம்சங்களையும் முறையாக ஆராய வேண்டும் என்பதையும் உச்ச நீதிமன்றம் வலியுறுத்தியுள்ளது.

இந்த வழக்கில் பாதிக்கப்பட்ட பெண் தாக்கப்பட்ட விதம், அவருக்குத் தலையில் ஏற்பட்ட பலத்த காயங்கள், தாக்குதலின் தீவிரம் மற்றும் பயன்படுத்தப்பட்ட ஆயுதங்கள் உள்ளிட்ட முக்கிய அம்சங்கள் முறையாகக் கவனத்தில் கொள்ளப்பட்டனவா என்ற கேள்வியை உச்ச நீதிமன்றம் எழுப்பியுள்ளது. கணவன் – மனைவிக்கு இடையே திடீரெனத் தகராறு ஏற்பட்டது என்பதற்காக மட்டுமே, அந்தச் சம்பவத்தைக் கொலைக் குற்றமாகக் கருத முடியாது என்று முடிவெடுக்க முடியாது என்றும் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது.

சம்பவத்தின் பின்னணி, தாக்குதலின் தன்மை, காயங்களின் தீவிரம் மற்றும் குற்றம் சாட்டப்பட்டவரின் நோக்கம் உள்ளிட்ட அனைத்து அம்சங்களையும் ஆய்வு செய்த பின்னரே சட்டப்பூர்வமான முடிவுக்கு வர வேண்டும். முக்கியமான சூழ்நிலைகளை முறையாக ஆராயாமல், இது திடீர் தகராறின்போது நிகழ்ந்த சம்பவம் என்று கூறித் தண்டனையைக் குறைத்தது எவ்வாறு நியாயமானது என்ற கேள்வியையும் உச்ச நீதிமன்றம் எழுப்பியுள்ளது.

சத்தீஸ்கர் உயர் நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பில் காணப்படும் குறைபாடுகளைக் கருத்தில் கொண்ட உச்ச நீதிமன்ற அமர்வு, அந்தத் தீர்ப்பை ஏன் ரத்து செய்யக்கூடாது என்றும், விசாரணை நீதிமன்றம் விதித்த இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தின் பிரிவு 302-ன் கீழான ஆயுள் தண்டனையை ஏன் மீண்டும் அமல்படுத்தக்கூடாது என்றும் குற்றம் சாட்டப்பட்டவரிடம் விளக்கம் கேட்டுள்ளது.

இதற்காக அவருக்கு நோட்டீஸ் அனுப்பப்பட்டுள்ளதுடன், வழக்கு தொடர்பாகத் தனது நிலைப்பாட்டை விளக்குமாறு சத்தீஸ்கர் மாநில அரசுக்கும் உத்தரவிடப்பட்டுள்ளது. உச்ச நீதிமன்றத்தின் இந்த நடவடிக்கை, உயர் நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை மறுபரிசீலனை செய்வதற்கான முக்கியமான கட்டமாகப் பார்க்கப்படுகிறது. இருப்பினும், தீர்ப்பை ரத்து செய்வதா அல்லது தண்டனையை மீண்டும் அமல்படுத்துவதா என்பது குறித்து உச்ச நீதிமன்றத்தின் இறுதி முடிவு இன்னும் வெளியாகவில்லை.

உச்ச நீதிமன்றத்தின் கடுமையான விமர்சனத்தைத் தொடர்ந்து, நீதிபதிகளின் சட்ட அறிவு, தகுதி, அனுபவம் மற்றும் தீர்ப்புகளின் தரம் குறித்து வழக்கறிஞர்கள், சட்ட வல்லுநர்கள் மற்றும் பொதுமக்கள் மத்தியில் விவாதங்கள் எழுந்துள்ளன. குறிப்பாக, உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகளை நியமிப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கும் கொலிஜியம் (Collegium) முறையின் செயல்திறன் குறித்தும் சமூக வலைத்தளங்களில் பல்வேறு கருத்துகள் பகிரப்பட்டு வருகின்றன.

“அடிப்படைச் சட்டக் கொள்கைகளைக்கூடப் புரிந்துகொள்ளாமல் ஒருவர் எவ்வாறு உயர் நீதிமன்ற நீதிபதியாக முடியும்?” என்ற கேள்வியைச் சிலர் எழுப்புகின்றனர். மேலும், “வழக்கறிஞர்கள் தவறு செய்தால் அதை நீதிமன்றத்தில் சுட்டிக்காட்ட முடியும். ஆனால், தீர்ப்பு வழங்கும் நீதிபதிக்கே சட்டத்தின் அடிப்படை அம்சங்கள் குறித்த புரிதல் இல்லாவிட்டால், சாமானிய மக்களுக்கு எவ்வாறு நீதி கிடைக்கும்?” என்றும் சிலர் கேள்வி எழுப்புகின்றனர்.

நீதிபதிகளை நீதிபதிகளே தேர்ந்தெடுக்கும் கொலிஜியம் முறையின் பலவீனங்களை இந்தச் சம்பவம் வெளிப்படுத்துவதாகவும் சிலர் விமர்சித்து வருகின்றனர். நீதிபதிகளின் நியமனத்தில் சட்ட அறிவு, அனுபவம் மற்றும் தீர்ப்பளிக்கும் திறன் ஆகியவற்றுக்கு உரிய முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறதா என்ற கேள்வியும் விவாதத்தில் இடம்பெற்றுள்ளது. இருப்பினும், சமூக வலைத்தளங்களில் முன்வைக்கப்படும் இத்தகைய கருத்துகள் பொதுமக்களின் விமர்சனங்களாகவே பார்க்கப்பட வேண்டும். இந்த ஒரு வழக்கின் அடிப்படையில் நீதிபதிகளின் ஒட்டுமொத்தத் தகுதி அல்லது கொலிஜியம் முறையின் செயல்திறன் குறித்து இறுதியான முடிவுக்கு வர முடியாது.

குற்றவியல் வழக்குகளில் சட்டப்பிரிவுகளைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்வதும், சாட்சியங்களை முழுமையாக ஆய்வு செய்வதும், குற்றத்தின் தன்மைக்கு ஏற்பத் தண்டனையை நிர்ணயிப்பதும் நீதித்துறையின் முக்கியப் பொறுப்புகளாகும். சத்தீஸ்கர் உயர் நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை எதிர்த்து தொடரப்பட்ட இந்த வழக்கில், இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தின் அடிப்படைப் பிரிவுகளுக்கு இடையேயான வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்வதன் அவசியத்தை உச்ச நீதிமன்றம் வலியுறுத்தியுள்ளது.

குற்றவியல் மேல்முறையீடுகளை அலட்சியமின்றி, ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் ஆழமாக ஆய்வு செய்ய வேண்டியதன் முக்கியத்துவத்தையும் உச்ச நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. இந்தக் கடுமையான விமர்சனம், நீதிபதிகளின் சட்ட அறிவு மற்றும் தீர்ப்புகளின் தரம் குறித்த விவாதத்தை மீண்டும் முன்னிலைக்குக் கொண்டுவந்துள்ளது. இந்த வழக்கில் உச்ச நீதிமன்றம் எடுக்கவுள்ள இறுதி முடிவு, குற்றம் சாட்டப்பட்டவரின் தண்டனை தொடர்பாக மட்டுமல்லாமல், குற்றவியல் வழக்குகளை உயர் நீதிமன்றங்கள் எவ்வாறு அணுக வேண்டும் என்ற சட்டரீதியான விவாதத்திலும் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.