“வேளாண்மையைக் கைவிட்ட அனைத்து நாடுகளும் பிச்சை எடுக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்படுகின்றன. அந்த நிலைமை நமக்கு வந்துவிடக் கூடாது” என்ற கருத்தை முன்வைத்து, விவசாயத்தின் முக்கியத்துவத்தையும் உழவர்களின் பெருமையையும் கம்பீரமான குரலில் எடுத்துரைத்துள்ளார் ஒரு விவசாயியின் மகள். அவரது உணர்ச்சிப்பூர்வமான உரை தற்போது சமூக வலைதளங்களில் கவனம் பெற்று வருகிறது.
தன்னை ஓர் உழவனின் மகளாக அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டு உரையைத் தொடங்கிய அவர், திருவள்ளுவரின் திருக்குறளான, “உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார்; மற்றெல்லாம் தொழுதுண்டு பின் செல்பவர்” என்பதை மேற்கோள் காட்டினார். தாங்களே நிலத்தில் உழைத்து, அதன் மூலம் கிடைக்கும் உணவை உண்டு வாழ்பவர்களின் வாழ்க்கையே உயர்வானது என்றும், மற்றவர்கள் அவர்களைச் சார்ந்தே வாழ வேண்டிய நிலை உள்ளது என்றும் அவர் விளக்கினார்.
தொடர்ந்து மகாத்மா காந்தியின் கருத்தைச் சுட்டிக்காட்டிய அவர், “கிராமங்களில்தான் நம்முடைய இதயம் இருக்கிறது” என்று காந்தி கூறியதற்கான காரணத்தையும் எடுத்துரைத்தார். கிராமங்களில்தான் விவசாயம் உயிர்ப்புடன் இருப்பதாகவும், விவசாயமே உலகத்தின் உயிர்நாடியாக விளங்குவதாகவும் அவர் குறிப்பிட்டார்.
ஒரு நெல்லை விதைத்து, அதைப் பல மடங்கு நெல்லாக மாற்றும் விவசாயியே சிறந்த விஞ்ஞானி என்றும் அவர் பெருமிதத்துடன் தெரிவித்தார். கலப்பை, மண்வெட்டி, கோடாரி, கடப்பாறை போன்ற விவசாயக் கருவிகளின் முக்கியத்துவத்தையும் சுட்டிக்காட்டினார். புத்தகங்களில் கற்ற அறிவு மறந்துபோகலாம்; ஆனால் அனுபவத்தின் மூலம் பெற்ற அறிவு எளிதில் மறக்காது என்ற கருத்தையும் அவர் தனது உரையில் முன்வைத்தார்.
“உலகத்தில் வேளாண்மையைக் கைவிட்ட அனைத்து நாடுகளும் பிச்சை எடுத்துக்கொண்டிருக்கின்றன. அந்த நிலைமை நமக்கு வந்துவிடக் கூடாது” என்று அவர் எச்சரித்தார். தொழில் வளர்ச்சி, தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி ஆகியவற்றுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படும் நிலையில், மனிதனின் அடிப்படைத் தேவையான உணவு எங்கிருந்து கிடைக்கிறது என்பதை அனைவரும் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தினார்.
“தொழில் வளர்ச்சி என்று சொல்கிறீர்கள். நன்றாக வேலை பார்த்தால் சம்பளம் கிடைக்கும்; சம்பளம் கிடைத்தால் நன்றாகச் சாப்பிடலாம். ஆனால், அந்தச் சாப்பாடு எங்கிருந்து வருகிறது? எங்கிருந்து வருகிறது?” என்று அவர் கேள்வி எழுப்பினார். இதன் மூலம், உணவு உற்பத்தியில் விவசாயிகளின் பங்களிப்பை மறந்துவிடக் கூடாது என்பதை ஆணித்தரமாக எடுத்துரைத்தார்.
விவசாயம் என்பது படிக்காதவர்கள் செய்யும் தொழில் என்ற எண்ணம் தவறானது என்றும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார். “விவசாயம் என்பது ஒரு தொழில் மட்டுமல்ல; அது நம்முடைய பண்பாடு, வாழ்வியல் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். விவசாயத்தைப் படிக்காதவர்கள் செய்கிற தொழில் என்று நினைத்தால், படித்தவர்களுக்குப் பசிக்காதா? படித்தவர்கள் சாப்பிடுவதில்லையா?” என்று அவர் கேள்வி எழுப்பினார்.
உலகில் அனைத்து மனிதர்களும் ஏதாவது ஒரு தொழிலைச் செய்து வாழ்ந்து வந்தாலும், விவசாயிகள் மட்டுமே தெய்வத்தின் தொழிலைச் செய்பவர்கள் என்ற கருத்தையும் அவர் முன்வைத்தார். உணவு உற்பத்தி செய்யும் உழவர்களின் உழைப்பையும் அர்ப்பணிப்பையும் அனைவரும் மதிக்க வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தினார்.
“உழவு இல்லை என்றால் உணவு இல்லை; உணவு இல்லை என்றால் உயிர்கள் இல்லை; உயிர்கள் இல்லை என்றால் உலகமே இல்லை. அதனால் உழவைக் காப்போம், பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாப்போம், இயற்கையை நேசிப்போம், நஞ்சில்லாத உணவை அனைவருக்கும் வழங்குவோம்” என்று அவர் தனது உரையை உணர்ச்சிப்பூர்வமாக நிறைவு செய்தார்.
தகவல் தொழில்நுட்பம், தொழில் வளர்ச்சி, உள்கட்டமைப்பு என நாடு பல்வேறு துறைகளில் முன்னேற்றம் அடைந்தாலும், மனிதனின் அடிப்படைத் தேவையான உணவை உற்பத்தி செய்யும் விவசாயத்துக்கு முதன்மையான முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட வேண்டும் என்பதே இந்த உரையின் மையக்கருத்தாக உள்ளது. விவசாயத்தைப் புறக்கணித்துவிட்டு பிற தொழில்கள் மற்றும் வணிகத் துறைகளுக்கு மட்டுமே முக்கியத்துவம் அளித்தால், எதிர்காலத்தில் உணவுத் தேவைக்காக மற்ற நாடுகளைச் சார்ந்திருக்கும் நிலை ஏற்படலாம் என்றும் அவர் எச்சரித்துள்ளார்.
இந்த உரை, தற்போதைய சூழலில் விவசாயக் குடும்பங்கள் எதிர்கொள்ளும் பொருளாதார நெருக்கடிகள், விளைபொருட்களுக்குப் போதிய விலை கிடைக்காத பிரச்சினை, விவசாயத்தில் அடுத்த தலைமுறையினர் ஆர்வம் காட்டாத நிலை உள்ளிட்ட பல்வேறு சவால்களைப் பற்றியும் சிந்திக்க வைக்கிறது. விவசாயத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டியதன் அவசியத்தையும், உழவர்களின் வாழ்வாதாரத்தை உறுதிப்படுத்த வேண்டியதன் முக்கியத்துவத்தையும் இந்தப் பேச்சு எடுத்துரைக்கிறது.
பொதுவாக விவசாயக் கூட்டங்கள் மற்றும் போராட்டங்களில் மூத்த விவசாயிகள் தங்களது கருத்துகளை முன்வைப்பதைக் காண முடியும். ஆனால், இந்த உரையில் ஒரு இளம் பெண், அதுவும் விவசாயியின் மகள், விவசாயத்தின் முக்கியத்துவத்தையும் உலகளாவிய பொருளாதாரச் சூழலுடனான அதன் தொடர்பையும் எடுத்துரைத்த விதம் பலரது கவனத்தையும் ஈர்த்துள்ளது. படித்துவிட்டு பெருநிறுவனங்களில் வேலைக்குச் செல்லும் இளைஞர்களுக்கு மத்தியில், தனது மண்ணின் பெருமையையும் விவசாயிகளின் வலியையும் உரக்கப் பேசியிருப்பது இந்தக் காணொளி சமூக வலைதளங்களில் கவனம் பெறுவதற்கான காரணங்களில் ஒன்றாகக் கூறப்படுகிறது.
குறிப்பாக, “நாம் எவ்வளவு பெரிய தகவல் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களில் வேலை பார்த்தாலும், லட்சக்கணக்கில் சம்பாதித்தாலும், பசிக்கும்போது பணத்தையோ கணினியையோ சாப்பிட முடியாது. விவசாயி உற்பத்தி செய்யும் உணவைத்தான் சாப்பிட வேண்டும்” என்ற கருத்தை அவர் தனது உரையில் வலியுறுத்தியதாகப் பகிரப்பட்டு வருகிறது. இந்தக் கருத்துகள் இன்ஸ்டாகிராம் ரீல்ஸ், வாட்ஸ்அப் ஸ்டேட்டஸ் மற்றும் எக்ஸ் உள்ளிட்ட சமூக வலைதளங்களில் காணொளிகளாகவும் மேற்கோள்களாகவும் பகிரப்பட்டு வருகின்றன.
மேலும், பல்வேறு விவசாயச் சங்கத் தலைவர்களும் சமூக ஆர்வலர்களும் அந்தப் பெண்ணைப் பாராட்டி வருவதாகவும் சமூக வலைதளங்களில் கருத்துகள் பகிரப்படுகின்றன. பள்ளி, கல்லூரி மாணவர்களிடையே இயற்கை விவசாயம் குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தவும், இளைய தலைமுறையினர் விவசாயத்தின் முக்கியத்துவத்தை உணரவும் இதுபோன்ற உரைகள் ஊக்கமளிக்கும் என்றும் பலர் கருத்துத் தெரிவித்து வருகின்றனர்.
விவசாயம் என்பது உணவு உற்பத்திக்கான ஒரு தொழில் மட்டுமல்ல; அது நாட்டின் வாழ்வாதாரம், பண்பாடு மற்றும் எதிர்காலத்துடன் பின்னிப் பிணைந்தது என்பதை வலியுறுத்தும் இந்த விவசாயியின் மகளுடைய உரை, உழவர்களின் உழைப்பையும் விவசாயத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டியதன் அவசியத்தையும் மீண்டும் ஒருமுறை கவனத்துக்குக் கொண்டுவந்துள்ளது.