இந்திய மதிப்பில் சுமார் ₹85-க்கு அமெரிக்காவில் வீடுகள் விற்பனை செய்யப்படுவது உண்மைதான். ஆனால், இந்த வீடுகளுக்குப் பின்னால் பல மறைமுகச் செலவுகளும், கடுமையான நிபந்தனைகளும் இருப்பதால், அவற்றை வாங்க மக்கள் பெரிதும் தயங்குகிறார்கள்.
அமெரிக்காவின் சில நகரங்களில் மக்கள் தொகை தொடர்ந்து குறைந்து வரும் பகுதிகளில், ஏராளமான வீடுகள் பல ஆண்டுகளாக காலியாகக் கிடக்கின்றன. ஒரு காலத்தில் இதே நகரங்களில் தொழிற்சாலைகள் பரபரப்பாக இயங்கி, ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் வசித்து வந்தனர்.
ஆனால், தொழிற்சாலைகள் மூடப்பட்டதும் வேலைவாய்ப்புகள் குறைந்தன. இதனால் மக்கள் வேறு பகுதிகளுக்குக் குடிபெயரத் தொடங்கினர். இதன் காரணமாக ஏராளமான வீடுகள் காலியாகின. பராமரிப்பும் இல்லாததால், சில வீடுகள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் பாழடைந்தன.
இந்த வீடுகளை அப்படியே இடித்துத் தள்ளுவதற்குப் பதிலாக, அவற்றைப் புதுப்பித்து மீண்டும் மக்கள் வசிக்கும் பகுதிகளாக மாற்ற சில நகர நிர்வாகங்கள் முடிவு செய்தன. இதற்காக சில இடங்களில் வீடுகளை மிகவும் குறைந்த விலைக்கு விற்பனை செய்யும் திட்டங்கள் கொண்டுவரப்பட்டன.
அப்படித்தான் இந்த ஒரு டாலர் வீடுகள் என்ற திட்டம் உருவானது. ஆனால், இங்குதான் மிகப்பெரிய திருப்பம் இருக்கிறது.
ஒரு டாலர் என்பது வீட்டை வாங்குவதற்கான விலை மட்டுமே. ஒரு டாலர் கொடுத்து சாவியை வாங்கிவிட்டு, அடுத்த நாளே வீட்டிற்குள் சென்று குடியேறிவிட முடியாது.
இந்த வீடுகள் பல ஆண்டுகள் அல்லது பல தசாப்தங்களாக யாரும் வசிக்காமல் கைவிடப்பட்டவையாக இருக்கும். அவற்றின் கூரை, தரை, சுவர்கள், ஜன்னல்கள், குழாய்கள் உள்ளிட்டவை மோசமான நிலையில் இருக்கலாம்.
கூரை சேதமடைந்திருக்கும். ஜன்னல்கள் உடைந்திருக்கலாம். மின்சார வயரிங், பிளம்பிங், ஹீட்டிங் சிஸ்டம் உள்ளிட்ட பலவற்றையும் புதிதாக மாற்ற வேண்டியிருக்கும்.
இதனால், வீட்டை மீண்டும் மனிதர்கள் வசிக்கும் தகுதிக்குக் கொண்டு வருவதற்கு சுமார் 50 ஆயிரம் டாலர் முதல் 2 லட்சம் டாலர் வரை, அதாவது இந்திய மதிப்பில் சுமார் ₹42 லட்சம் முதல் ₹1.7 கோடி வரை செலவாகக்கூடும்.
மேலும், வீட்டை வாங்கிய குறிப்பிட்ட காலத்திற்குள், அங்குள்ள உள்ளூர் கட்டிட விதிமுறைகளுக்கு ஏற்ப முழுமையாகப் புதுப்பித்து முடிக்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனையும் இருக்கலாம்.
சில திட்டங்களில், வீட்டை வாங்கிய பிறகு குறிப்பிட்ட ஆண்டுகள் அந்த வீட்டிலேயே வசிக்க வேண்டும் என்ற விதிமுறையும் இருக்கும். அதனால், உடனடியாக வீட்டை வாடகைக்கு விடவோ அல்லது அதிக விலைக்கு மறுவிற்பனை செய்யவோ முடியாது.
இதனுடன் சொத்து வரி, கட்டிட அனுமதி, தொழிலாளர்களுக்கான செலவு உள்ளிட்ட பல்வேறு செலவுகளும் சேரும்.
சில நேரங்களில், முந்தைய உரிமையாளர்கள் செலுத்தாமல் விட்ட சொத்து வரி மற்றும் இதர சட்டரீதியான நிலுவைகளும் இருக்கலாம். அவற்றை புதிய உரிமையாளர் செலுத்த வேண்டிய சூழ்நிலையும் ஏற்படலாம்.
மேலும், இந்த வீடுகள் பெரும்பாலும் மக்கள் அதிகம் வசிக்க விரும்பாத, பொருளாதாரத்தில் பின்தங்கிய அல்லது வேலைவாய்ப்புகள் குறைவான பகுதிகளில் அமைந்திருக்கும். சில பகுதிகளில் குற்றச் செயல்களும் அதிகமாக இருக்கலாம்.
இதனால், வீட்டைப் புதுப்பிக்க லட்சக்கணக்கில் பணம் செலவழித்தாலும், எதிர்காலத்தில் அந்த வீட்டுக்கு எதிர்பார்த்த அளவுக்கு சந்தை மதிப்பு கிடைக்குமா என்பதும் கேள்விக்குறியாக இருக்கலாம்.
அதேபோல், சில நேரங்களில் தனியார் ரியல் எஸ்டேட் நிறுவனங்கள் நல்ல வீடுகளையே விளம்பரத்திற்காக ஒரு டாலர் எனக் குறிப்பிடலாம். இது மக்களின் கவனத்தை ஈர்ப்பதற்கான ஒரு உத்தியாக இருக்கலாம். பின்னர் ஏலத்தில் பலர் போட்டியிடுவதால், அந்த வீடு அதன் உண்மையான சந்தை மதிப்பான ஆயிரக்கணக்கான டாலர்களுக்கே விற்பனையாகும் சூழலும் ஏற்படலாம்.
அப்படியானால், இந்த ஒரு டாலர் வீடு யாருக்கு லாபகரமாக இருக்கும்?
கட்டுமானம் அல்லது வீடு புதுப்பிக்கும் பணிகளில் அனுபவம் உள்ளவர்களுக்கு இது நல்ல வாய்ப்பாக இருக்கலாம். அதேபோல், ஆரம்பத்திலேயே அதிக பணத்தை செலவு செய்து வீட்டைப் புதுப்பிக்கத் தயாராக இருப்பவர்களுக்கும் இது ஒரு முதலீட்டு வாய்ப்பாக இருக்கலாம்.
ஆனால், அமெரிக்காவில் வெறும் ஒரு டாலருக்கு வீடு என்ற விளம்பரத்தை மட்டும் பார்த்து முடிவு செய்யக்கூடாது.
வீட்டின் உண்மையான நிலை என்ன? புதுப்பிக்க எவ்வளவு செலவாகும்? அந்த நகரத்தின் விதிமுறைகள் என்ன? சொத்து வரி எவ்வளவு? நிலுவையில் ஏதேனும் கடன்கள் உள்ளனவா? புதுப்பித்த பிறகு அந்த வீட்டின் மதிப்பு என்னவாக இருக்கும்? போன்ற பல விஷயங்களைக் கணக்கிட்டுத்தான் முடிவு எடுக்க வேண்டும்.
ஆக, அமெரிக்காவில் ஒரு டாலர் வீடு என்பது உண்மையிலேயே இருக்கக்கூடிய ஒரு வாய்ப்புதான். ஆனால், அது ஒரு டாலரில் முடிந்துவிடும் வீடு கிடையாது.
குறைந்த விலைக்கு வீட்டை வாங்குவது ஒரு பக்கம் என்றால், அதை மீண்டும் மக்கள் வசிக்கும் தகுதியான வீடாக மாற்றுவதுதான் உண்மையான சவால்.