2026–27 நிதியாண்டின் முதல் அரையாண்டில், தமிழ்நாடு அரசு பத்திரங்கள் மூலம் திரட்டிய சந்தைக் கடன் கடந்த நிதியாண்டின் இதே காலகட்டத்துடன் ஒப்பிடுகையில் சுமார் 21 சதவீதம் குறைந்துள்ளது. இதன் காரணமாக, இந்தியாவில் அதிக அளவில் கடன் பெறும் மாநிலங்களின் பட்டியலில் இரண்டாவது இடத்தில் இருந்த தமிழ்நாடு, தற்போது ஐந்தாவது இடத்திற்குப் பின்வாங்கியுள்ளது. இருப்பினும், நடப்பு நிதியாண்டின் மூன்றாவது காலாண்டில் ரூ.48,000 கோடி கடன் திரட்டத் திட்டமிட்டுள்ளதாக வெளியாகியுள்ள தகவல்கள் கவனம் பெற்றுள்ளன.
2026–27 நிதியாண்டின் முதல் அரையாண்டான ஏப்ரல் முதல் செப்டம்பர் வரையிலான காலகட்டத்தில், தமிழ்நாடு அரசு மாநில அரசுப் பத்திரங்கள் மூலம் ரூ.40,500 கோடி கடன் பெற்றுள்ளது. கடந்த 2025–26 நிதியாண்டின் இதே காலகட்டத்தில் ரூ.51,300 கோடி கடன் பெற்றிருந்தது. இதன்படி, கடந்த ஆண்டுடன் ஒப்பிடுகையில் நடப்பு நிதியாண்டின் முதல் அரையாண்டில் கடன் பெறும் அளவு ரூ.10,800 கோடி குறைந்துள்ளது. இது சுமார் 21 சதவீத சரிவாகும்.
இதன் காரணமாக, அதிக அளவில் சந்தைக் கடன் பெறும் மாநிலங்களின் பட்டியலில் தமிழ்நாடு இரண்டாவது இடத்திலிருந்து ஐந்தாவது இடத்திற்குப் பின்வாங்கியுள்ளது. நடப்பு நிதியாண்டின் முதல் அரையாண்டில் மகாராஷ்டிரா, ஆந்திரப் பிரதேசம், தெலங்கானா மற்றும் ராஜஸ்தான் ஆகிய மாநிலங்கள் தமிழ்நாட்டைவிட அதிக அளவில் கடன் பெற்றுள்ளதாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.
அதேவேளையில், உத்தரப் பிரதேசம், சத்தீஸ்கர் மற்றும் ஒடிசா ஆகிய மாநிலங்களில் கடன் பெறும் அளவு அதிகரித்துள்ளதாகவும், கர்நாடக அரசு நடப்பு நிதியாண்டில் இதுவரை சந்தைக் கடன் பெறவில்லை என்றும் கூறப்படுகிறது.
2026–27 நிதியாண்டுக்கான தமிழக அரசின் பட்ஜெட்டில், புதிய கடன்களாக ரூ.1,73,445 கோடி திரட்ட இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. அதேநேரத்தில், ஏற்கெனவே பெறப்பட்ட கடன்களைத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்காக ரூ.51,971 கோடி செலவிடப்படும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதன் அடிப்படையில், நடப்பு நிதியாண்டின் இறுதியில் மாநிலத்தின் மொத்தக் கடன் சுமை சுமார் ரூ.10.98 லட்சம் கோடியாக இருக்கும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது.
முதல் அரையாண்டில் கடன் பெறும் அளவு குறைந்துள்ள நிலையில், அக்டோபர் முதல் டிசம்பர் வரையிலான மூன்றாவது காலாண்டில் ரூ.48,000 கோடி கடன் திரட்டத் தமிழக அரசு திட்டமிட்டுள்ளதாகத் தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன. இந்தத் தொகை, இரண்டாவது காலாண்டில் பெறப்பட்ட கடன் தொகையைவிட இரு மடங்கு அதிகம் எனக் கூறப்படுகிறது. மேலும், இந்திய மாநிலங்கள் ஒட்டுமொத்தமாகத் திரட்டத் திட்டமிட்டுள்ள சந்தைக் கடனில் தமிழ்நாட்டின் பங்கு சுமார் 13 சதவீதமாக இருக்கும் என்றும் தெரிவிக்கப்படுகிறது.
பொதுவாக, அக்டோபர் முதல் மார்ச் வரையிலான இரண்டாவது அரையாண்டில் உள்கட்டமைப்பு மற்றும் வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கான பணிகள் வேகமெடுக்கும். இதனால், திட்டச் செலவினங்களுக்கான நிதித் தேவை அதிகரித்து, மாநில அரசுகளின் கடன் திரட்டலும் உயரும் வாய்ப்பு உள்ளது. அந்த வகையில், முதல் அரையாண்டில் குறைந்திருந்த தமிழகத்தின் சந்தைக் கடன், அடுத்தடுத்த காலாண்டுகளில் அதிகரிக்கக்கூடும் எனப் பொருளாதார வல்லுநர்கள் கருதுகின்றனர்.
மாநில அரசுகளின் சந்தைக் கடன் திரட்டும் நடைமுறையை மேலும் வெளிப்படையானதாகவும், முதலீட்டாளர்களுக்கு எளிதானதாகவும் மாற்றும் நோக்கில், ரிசர்வ் வங்கி 2026–27 நிதியாண்டின் முதல் காலாண்டிலிருந்து ‘பெஞ்ச்மார்க் வெளியீட்டு உத்தி’ (Benchmark Issuance Strategy – BIS) என்ற புதிய சோதனை முறையை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. இந்த முறையின் கீழ், தமிழ்நாடு, ஆந்திரப் பிரதேசம், கேரளா, மகாராஷ்டிரா உள்ளிட்ட மாநிலங்கள் குறிப்பிட்ட கால முதிர்வைக் கொண்ட (Tenor) அரசு பத்திரங்கள் மூலம் கடன் திரட்டி வருகின்றன.
இதற்கிடையே, மத்திய அரசும் நடப்பு நிதியாண்டில் தனது மொத்தக் கடன் இலக்கை ரூ.1.2 லட்சம் கோடி அளவுக்குக் குறைத்துள்ளதாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. ரிசர்வ் வங்கியின் பத்திர மாற்று ஏலங்கள் (Switch Auctions) மூலம், மத்திய அரசின் மொத்தக் கடன் தேவை முதலில் கணிக்கப்பட்ட அளவிலிருந்து குறைந்து ரூ.16 லட்சம் கோடியாக இருக்கும் எனக் கூறப்படுகிறது. மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகளின் கடன் திரட்டலில் ஏற்படும் இத்தகைய மாற்றங்கள், நாட்டின் நிதிப் பற்றாக்குறை மற்றும் அரசுகளின் நிதி மேலாண்மை தொடர்பான விவாதங்களிலும் முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளன.
தமிழகத்தின் சந்தைக் கடன் பெறும் அளவு குறைந்ததற்குப் பல்வேறு காரணங்கள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. மாநிலத்தின் சொந்த வரி வருவாய் மற்றும் மத்திய அரசிடமிருந்து கிடைக்கும் வரிப் பகிர்வு உள்ளிட்ட வருவாய் வரவுகள் சீராக இருந்தால், அரசின் உடனடி கடன் தேவை குறைய வாய்ப்புள்ளது.
அதேபோல், முதல் அரையாண்டில் மூலதனச் செலவினத் திட்டங்கள் சில தொடக்கக் கட்டத்தில் இருந்திருந்தால், அவற்றுக்கான பெருந்தொகை நிதியை உடனடியாகத் திரட்ட வேண்டிய தேவை ஏற்பட்டிருக்காது. இதுவும் கடன் பெறும் அளவு குறைந்திருப்பதற்கான ஒரு காரணமாக இருக்கலாம்.
இருப்பினும், தமிழக அரசின் கடன் குறைப்பு நடவடிக்கையைப் பொருளாதார வல்லுநர்கள் இருவேறு கோணங்களில் அணுகுகின்றனர். ஒரு தரப்பினர், சொந்த வரி வருவாயைத் திறம்பட உயர்த்துதல், தேவையற்ற செலவுகளைக் கட்டுப்படுத்துதல் மற்றும் நிதி ஒழுக்கத்தைப் பின்பற்றுதல் ஆகியவற்றின் விளைவாகவே கடன் தேவை குறைந்திருக்கலாம் எனக் கருதுகின்றனர். இதனை மாநிலத்தின் நிதி மேலாண்மையில் ஏற்பட்டுள்ள முன்னேற்றமாகவும், நிதி ஒருங்கிணைப்பு (Fiscal Consolidation) முயற்சிகளின் ஒரு பகுதியாகவும் அவர்கள் பார்க்கின்றனர்.
மற்றொரு தரப்பினர், பெரிய உள்கட்டமைப்பு மற்றும் வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கான நிதி ஒதுக்கீடு அல்லது நிதி விடுவிப்பு முதல் அரையாண்டில் தற்காலிகமாகத் தள்ளிப்போடப்பட்டிருக்கலாம் எனக் கூறுகின்றனர். அவ்வாறு இருந்தால், இரண்டாவது அரையாண்டில் திட்டப் பணிகள் வேகமெடுக்கும்போது கடன் பெறும் அளவு மீண்டும் அதிகரிக்க வாய்ப்புள்ளதாக அவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
தமிழக அரசு நடப்பு நிதியாண்டின் முதல் அரையாண்டில் சந்தைக் கடன் பெறும் அளவைக் குறைத்திருப்பது கவனம் பெற்றுள்ளது. கடந்த ஆண்டுடன் ஒப்பிடுகையில் ரூ.10,800 கோடி குறைவாகக் கடன் பெற்றிருப்பது, அரசின் நிதித் தேவைகள் மற்றும் கடன் மேலாண்மை குறித்த விவாதங்களை எழுப்பியுள்ளது. அதேநேரத்தில், மூன்றாவது காலாண்டில் ரூ.48,000 கோடி கடன் திரட்டத் திட்டமிட்டுள்ளதாகக் கூறப்படுவது, ஆண்டின் பிற்பகுதியில் கடன் பெறும் வேகம் அதிகரிக்கக்கூடும் என்பதைக் காட்டுகிறது.
எனவே, முதல் அரையாண்டில் ஏற்பட்ட கடன் சரிவை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்டு மாநிலத்தின் நிதிநிலை குறித்து இறுதியான முடிவுக்கு வர முடியாது. வருவாய் வளர்ச்சி, மூலதனச் செலவினங்கள், வளர்ச்சித் திட்டங்களின் செயல்பாடு மற்றும் ஆண்டு முழுவதற்குமான கடன் திரட்டல் ஆகியவற்றையும் கணக்கில் எடுத்துப் பார்க்க வேண்டியுள்ளது. வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்குத் தேவையான நிதியைத் தடையின்றி வழங்குவதுடன், மாநிலத்தின் நிதிப் பற்றாக்குறையையும் மொத்தக் கடன் சுமையையும் கட்டுக்குள் வைத்திருப்பதே தமிழக அரசின் நிதி மேலாண்மையில் முக்கியச் சவாலாக இருக்கும்.