உற்பத்தியாளரிடமிருந்து சில்லறை விற்பனையாளர்களுக்கு ரூ.2,700-க்கு கிடைக்கும் புற்றுநோய் மருந்து, நோயாளிகளுக்கு ரூ.27,000 அதிகபட்ச சில்லறை விலையில் (MRP) விற்கப்படுவதை இந்திய உச்சநீதிமன்றம் கடுமையாகக் கண்டித்துள்ளது.
நீதிபதிகள் விக்ரம் நாத் மற்றும் சந்தீப் மேத்தா ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, மருந்தின் விலையில் உள்ள இந்த 10 மடங்கு வித்தியாசத்தை நோயாளிகளிடம் நடத்தப்படும் “பகற்கொள்ளை” என்றும், மிரட்டிப் பணம் பறிப்பதற்கு நிகரானது என்றும் வேதனை தெரிவித்துள்ளது.
மருந்துகளின் விலையைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டிய பொறுப்பில் உள்ள அரசு ஒழுங்குமுறை அமைப்புகள், இவ்வளவு பெரிய விலை உயர்வு நடைபெறுவதைக் கண்டும் ஏன் அமைதியாக இருக்கின்றன என்றும் நீதிமன்றம் கேள்வி எழுப்பியுள்ளது.
குறிப்பாக, ஆயுஷ்மான் பாரத் போன்ற மருத்துவக் காப்பீட்டுத் திட்டங்களின் கீழ் மருத்துவமனைகள் அதிக விலைக்கு மருந்துகளை வாங்கி, அதற்கான தொகையை அரசிடம் கோருவதாகவும், இதனால் இறுதியில் பொதுமக்களின் வரிப்பணமே பாதிக்கப்படுவதாகவும் நீதிபதிகள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர்.
‘Drugs (Prices Control) Order, 2013’ எனப்படும் DPCO பட்டியலில் இடம்பெறாத பல அத்தியாவசிய மருந்துகள் மற்றும் மருத்துவ உபகரணங்களின் விலைகள், மருந்து நிறுவனங்களின் தன்னிச்சையான விலை நிர்ணயத்தால் அதிகரித்து வருவதாகவும், இதனால் ஏழை நோயாளிகள் பெரிதும் பாதிக்கப்படுவதாகவும் நீதிமன்றத்தில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
அனைத்து அத்தியாவசிய மருந்துகளையும் அரசின் ஒரே விலைக் கட்டுப்பாட்டு முறையின் கீழ் கொண்டு வந்தால், பொதுவான எனப்படும் ஜெனரிக் மருந்துகளைப் பரிந்துரைப்பது தொடர்பான குழப்பங்களும் தேவையற்றதாகிவிடும் என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டுள்ளது.
மத்திய அரசு சார்பில் ஆஜரான கூடுதல் சொலிசிட்டர் ஜெனரல் கே.எம்.நடராஜ், மருந்து விலைகளைக் கட்டுப்படுத்தவும், ‘ஜன அவுஷதி கேந்திரா’ போன்ற திட்டங்கள் மூலம் மலிவு விலையில் மருந்துகள் கிடைக்கவும் அரசு தேவையான மேம்பாடுகளை மேற்கொள்ளும் என்று உறுதியளித்துள்ளார். இதையடுத்து, இந்த வழக்கின் அடுத்தகட்ட விசாரணையை செப்டம்பர் 29-ஆம் தேதிக்கு உச்சநீதிமன்றம் ஒத்திவைத்துள்ளது.
இந்த வழக்கு ஒரு பொதுநல வழக்கு மட்டுமல்ல என்றும், இதில் முக்கிய மனுதாரர்களாக புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் இருப்பதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. 2026 ஜூலை மாதத்தில், மனுதாரர்களில் ஒருவரின் தாயாருக்கும், மற்றொருவரின் மனைவிக்கும் மார்பகப் புற்றுநோய் இருப்பது கண்டறியப்பட்டதாக கூறப்பட்டுள்ளது.
கீமோதெரபி சிகிச்சையின்போது, தனியார் மருத்துவமனைகள் தங்களுடைய சொந்த மருந்தகங்களில் மட்டுமே அதிக விலையுள்ள மருந்துகளை வாங்குமாறு கட்டாயப்படுத்தியதாகவும், மலிவான ஜெனரிக் மருந்துகள் குறித்து கேட்டபோது அலட்சியமாக பதிலளித்ததாகவும் மனுதாரர்கள் தெரிவித்துள்ளனர். இதனால் ஏற்பட்ட மனவேதனையின் காரணமாகவே இந்த வழக்கைத் தொடர்ந்ததாகவும் அவர்கள் கூறியுள்ளனர்.
இந்திய மருந்து உற்பத்தியாளர்கள் கூட்டமைப்பு (IPA) சார்பில் ஆஜரான மூத்த வழக்கறிஞர் கபில் சிபல், மருந்து நிறுவனங்களுக்கு ஆதரவாக முக்கியமான வாதத்தை முன்வைத்துள்ளார். ரூ.2,700-க்கு கிடைக்கும் மருந்து ரூ.27,000-க்கு விற்கப்படுவதால் உருவாகும் 10 மடங்கு விலை உயர்வின் முழுப் பலனையும் மருந்து தயாரிப்பு நிறுவனங்கள் பெறுவதில்லை என்றும், விநியோகஸ்தர்கள் மற்றும் தனியார் மருத்துவமனைகளின் சில்லறை விற்பனை நிலையில்தான் இந்த விலை உயர்வு ஏற்படுகிறது என்றும் அவர் தெரிவித்துள்ளார். எனவே, மருந்து நிறுவனங்கள் விநியோகஸ்தர்களுக்கு எந்த விலைக்கு மருந்துகளை விற்பனை செய்கின்றன என்பதையே நீதிமன்றம் ஆய்வு செய்ய வேண்டும் என்றும் அவர் வாதிட்டுள்ளார்.
இதனிடையே, தனியார் மருத்துவமனைகள் நோயாளிகளை வெளியில் இருந்து மருந்துகள் வாங்க அனுமதிப்பதில்லை என்ற குற்றச்சாட்டும் நீதிமன்றத்தில் முன்வைக்கப்பட்டது. மருத்துவமனைகளுக்குள் செயல்படும் மருந்தகங்களில், அதிக MRP விலையில் மருந்துகள் விற்கப்படுவதாகவும், நோயாளிகளின் அவசரமான மருத்துவச் சூழ்நிலையைப் பயன்படுத்தி அதிக அளவில் பணம் வசூலிப்பதாகவும் மனுதாரர்கள் குற்றம்சாட்டியுள்ளனர்.
மலிவு விலையில் மருந்துகள் கிடைப்பதற்காக ‘ஜன அவுஷதி’ திட்டம் செயல்படுத்தப்பட்டு வருவதாக மத்திய அரசு தரப்பில் தெரிவிக்கப்பட்டது. ஆனால், இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த மருந்துச் சந்தையின் மதிப்பு சுமார் ரூ.2.5 லட்சம் கோடி, அதாவது ரூ.2,500 பில்லியன் எனவும், இதில் ஜன அவுஷதி கேந்திராக்கள் மூலம் விற்பனை செய்யப்படும் மருந்துகளின் மதிப்பு வெறும் ரூ.2,200 கோடி, அதாவது ரூ.22 பில்லியன் மட்டுமே எனவும் மனுதாரர் தரப்பு சுட்டிக்காட்டியது. இது ஒட்டுமொத்த மருந்துச் சந்தையில் 1 சதவீதத்திற்கும் குறைவானது என்றும் தெரிவிக்கப்பட்டது.
இதையடுத்து, “ஜன அவுஷதி கேந்திராக்களில் கிடைக்காத அத்தியாவசிய மருந்துகளை வாங்க வேண்டிய ஏழை நோயாளிகள் எங்கே செல்வார்கள்?” என்று நீதிபதி சந்தீப் மேத்தா கேள்வி எழுப்பினார்.
விசாரணையின்போது, மருந்துகளின் விலை உயர்வை நீதிபதி சந்தீப் மேத்தா கடுமையாக விமர்சித்தார். இது மிரட்டிப் பணம் பறிப்பதற்கு சமமானது என்றும், புற்றுநோய் போன்ற நோய்களுக்கு மருந்து வாங்குவதற்காக மக்கள் தங்களுடைய வீடுகளையும், பெண்களின் நகைகளையும் விற்கும் நிலைக்கு தள்ளப்படுவதாகவும் இந்தியக் குடும்பங்களின் நிலையை வேதனையுடன் குறிப்பிட்டார்.
மருந்துகளின் விலையை கட்டுப்படுத்த வேண்டிய ஒழுங்குமுறை அதிகாரிகள் இத்தகைய விலை உயர்வுகளைத் தடுக்காமல் ஏன் மௌனமாக இருக்கின்றனர் என்றும் நீதிபதி கேள்வி எழுப்பினார். மேலும், “இதன் பின்னணியில் இருக்கும் காரணங்களை நாங்கள் நீதிமன்றத்தில் வெளிப்படையாகச் சொல்லத் தேவையில்லை” என்று குறிப்பிட்டார். இதனை, ஒழுங்குமுறை அமைப்புகளின் செயல்பாடு தொடர்பான கேள்வியாகவே நீதிமன்றம் முன்வைத்தது; மருந்து நிறுவனங்களின் செல்வாக்கு அல்லது ஊழல் குறித்த முடிவை நீதிமன்றம் வெளிப்படையாக பதிவு செய்ததாகக் கூறப்படவில்லை.
புற்றுநோய் மருந்துகள் மட்டுமின்றி, பொதுமக்கள் தினசரி பயன்படுத்தும் கொலஸ்ட்ரால் மருந்துகளின் விலையும் எவ்வாறு அதிகமாக நிர்ணயிக்கப்படுகிறது என்பதற்கான உதாரணத்தையும் நீதிமன்றம் முன்வைத்தது. ‘Rasuvas’ என்ற பொதுவான கொலஸ்ட்ரால் மாத்திரையின் ஒரு ஸ்ட்ரிப் ரூ.240-க்கு விற்பனை செய்யப்படுவதாகக் குறிப்பிட்ட நீதிபதிகள், DPCO-வின் விலைக் கட்டுப்பாட்டுப் பட்டியலில் இடம்பெறாத சில மருந்துகளுக்கு நிறுவனங்கள் தன்னிச்சையாக விலையை நிர்ணயித்து லாபம் ஈட்டுவதாக தெரிவித்தனர்.
இந்த விவகாரம் தொடர்பாக சமூக வலைத்தளங்களிலும் மருத்துவத் துறையிலும் தற்போது முக்கியமான கணக்கு விவாதிக்கப்பட்டு வருகிறது. அதன்படி, ஒரு மருந்து நிறுவனம் சில்லறை விற்பனையாளருக்கு ரூ.2,700-க்கு பில் செய்கிறது. ஆனால் அதே மருந்தின் பேக்கிங்கில் ரூ.27,000 MRP என அச்சிடப்பட்டுள்ளது. நிறுவனம் விற்கும் ரூ.2,700 தொகைக்கு மட்டுமே அரசுக்கு GST செலுத்தப்படுவதாகவும், நோயாளியிடம் ரூ.27,000 வசூலிக்கப்படும் நிலையில் மீதமுள்ள தொகை எவ்வாறு கணக்கிடப்படுகிறது என்பது தொடர்பாகவும் கேள்விகள் எழுப்பப்பட்டுள்ளன. அந்த கூடுதல் தொகை பல்வேறு நிலைகளில் பகிரப்படுவதாகக் கூறப்பட்டாலும், அது தொடர்பான வரி விவரங்கள் குறித்து இந்த வழக்கில் இறுதி முடிவு எதுவும் வெளியாகவில்லை.
இந்த வழக்கின் மற்றொரு மனுதாரரான டாக்டர் சஞ்சய் குல்ஷ்ரேஸ்த்ரா, மருந்துகளின் விலை தொடர்பான பல்வேறு ஆவணங்களையும் ஆதாரங்களையும் நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பித்துள்ளார். அதில், மருத்துவமனைகளில் விற்கப்படும் மற்றொரு மருந்தின் அசல் விலை ரூ.980 மட்டுமே என்றும், அதே மருந்தின் மீது ரூ.4,196 MRP என அச்சிடப்பட்டிருப்பதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
இதன் மூலம் புற்றுநோய் மருந்துகள் மட்டுமின்றி, உயிர்காக்கும் மற்றும் அத்தியாவசிய மருந்துகள் பலவற்றின் விலை நிர்ணயம் குறித்தும் தீவிரமான கேள்விகள் எழுந்துள்ளன. மருந்துகளின் விலை, உற்பத்தியாளர் முதல் விநியோகஸ்தர், மருத்துவமனை மற்றும் நோயாளி வரை எந்தெந்த நிலைகளில் உயர்கிறது என்பதையும், அத்தியாவசிய மருந்துகளுக்கு விலைக் கட்டுப்பாட்டை விரிவுபடுத்துவது குறித்தும் உச்சநீதிமன்றத்தின் விசாரணை முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளது.